Port. Port?

Misschien komt het door de Engelse bemoeienis met het product, die tot een betrekkelijk ondoorzichtige indeling van de verschillende portvariëteiten heeft geleid, maar port wordt niet beleefd als een makkelijk drankje. Ook in ons land, dat nota bene het tweede exportland voor port is, leeft menigeen in de overtuiging dat port alleen in de gloed van de open haard gedronken kan worden. En of die fles daarbij in één keer geledigd moet is ook al een vraag uit de Twee-voor-Twaalf categorie.
In het land van herkomst -en dat kan alleen Portugal zijn- wordt er uiteraard minder onwennig met het product omgesprongen. Tijdens een tripje naar Portugal, dat helderheid in de portkwestie moest verschaffen, moest ik denken aan een reis naar Terme di Crodo in Italië, waar de Crodino vervaardigd wordt. Op dat moment stond Crodino frequent in de Sterblokken, waarbij het goedje als een kostbaar nectar met veel misbaar in een elegant kelkje gegoten werd. Aan de bar in Italië graaide de bartender luidrichtig in een koelbak vol frisdrank, wipte er een flesje Crodino uit, klokte dat in een fors tandenpoetsglas, keek naar het geringe bodempje van het alcoholloze gele vocht, haalde de schouders op en schonk er nog een flesje achteraan. Cin cin.
In Portugal overheerste ook de nuchterheid, onze gastheer benadrukte dat port toch vooral als wijn gezien moet worden en dat er maar een paar vuistregels zijn die een aangename comsumptie garanderen. Enfin, kijkt u zelf maar. Voor meer vloeibaar alcoholisch uit de Duoro kunt u morgen aan ditzelfde loket terecht bij collega Hamersma.


Het eten bij en met port is weer een ervaring op zich. Natuurlijk zijn er internationaal tal van sauzen die met port gemaakt worden en zijn er de bekende combinaties met Stilton (één van de betere Britse uitvindingen) maar in Portugal kwam ik voornamelijk terecht bij de simpele gerechten, de kroketjes van vis en aardappel en de quiche-achtigen. Niettemin stiet ik er op een heerlijk lokaal gerecht met vis en aardappel, waarvan de kokkin mij het recept voor de camera wist op te dreunen. De vertaling van haar relaas is in de vertaling en houdt u nog van mij tegoed, evenals de ervaring van Meesterkok Gerrit Greveling, die in Nederland met port kookte en dan buiten de betreden paden.