Níét kijken vanavond, naar Tijl Beckand!

Wat mij dus altijd overkomt, is dat als ik een man leuk vind op tv, hij standaard binnen de kortste keren tot sexiest man alive wordt gekozen, fenomenaal doorbreekt naar een miljoenenpubliek, en/of het geld met shovels tegelijk gaat binnenscheppen.

Het gebeurde me met George Clooney, die ik, even for the record, al in 1993 ontdekte. En het gebeurde met Patrick Dempsey die ik al in 1987 in het vizier had. De heren zijn nu respectievelijk bijna Amerikaans presidentskandidaat, en obsceen succesvol tv-acteur.

Ik vind dat niet leuk.

Als je een lieveling hebt, wil je hem toch een beetje voor jezelf houden.

Ik dacht dat ik goed zat met Hugh Laurie. Ik aanbad hem voor zijn rol van ‘baviaan in de porseleinkast’ Gregory House, in de ziekenhuisserie House. En ik waande me veilig. Ik bedoel, wie verwacht dat de oetlul uit de geniale comedy Blackadder een tiental jaren later tot best betaalde en meest bekeken man ter wereld wordt gekroond. Niemand. Maar het gebeurde wel. De man zit tegenwoordig zelfs sexy te zijn in een reclame voor L’Oréal gezichtscrème, godbetert.

Ik heb me voorgenomen het vanaf nu helemaal anders te gaan aanpakken. Dichter bij huis, dat sowieso. Maar ook echt helemaal 180 graden qua genre, medium en doelgroep. Dus een Nederlander, geen acteur meer, en in een kansloos genre.

Ik ben uitgekomen op Tijl Beckand.

Ik vond hem al interessant bij de Lama’s, maar tegenwoordig presenteert hij De Tiende van Tijl, een programma over klassieke muziek, inderdaad een kansloos genre als het om een miljoenenpubliek gaat. Hij is daarin soeverein.

Hij is sexy, toegewijd, met een flinke dosis zelfspot. Sowieso een jongen die niet alleen van klassieke muziek houdt, maar deze ook begrijpt: waar vind je ze nog.

Hij ontroert me. Hij reed met een beeldschone vrouw die Chopin en Liszt op een vleugel speelde door de file, en hij liet haar spelen voor terminaal zieken en delinquenten. „Om wat verlichting te brengen”, zei hij, en ik zat ineens volkomen weggespeeld met tranen in mijn ogen. Hij gaf tips welke muziek je het beste als verleidingsmuziek op weg naar de slaapkamer kan draaien (Rachmaninov! Natuurlijk!) en het ziet er uit of hij al jaren de geboren presentator is, in zijn witte pak.

Maar wat me het meest voor hem inneemt, is dat hij een portret van Cristina Deutekom in de studio heeft hangen. Dat vind ik van een ongelooflijke cool getuigen. Hij heeft beloofd dat ze komt, op 9 november, in zijn uitzending.

Ik realiseer me dat het riskant is om deze man nu voor een publiek van duizenden te ontsluiten. Maar het is dan ook meer bedoeld als negatief reisadvies: kijk niet vanavond, op Nederland 3.

Laat me Tijl nog even.

Japke-d. Bouma vervangt deze week Hans Beerekamp.