Trichet houdt hulp ECB aan noodfonds tegen

Veel landen, ook in de G20, zeggen dat alleen de ECB genoeg kracht heeft om de schulden- en de nieuwe bankencrisis in één klap te smoren. Maar de tijd is hier niet rijp voor. Het is echter niet van de baan.

Dé clash van afgelopen weken vond niet plaats tussen Sarkozy en Merkel. Die was tussen Sarkozy en ECB-president Trichet, vorige week in Frankfurt. Sarkozy, die krap bij kas zit, wil het noodfonds EFSF als bank registreren zodat dit onbeperkt goedkoop kan lenen bij de ECB. Zo kan het noodfonds Franse banken herkapitaliseren. Ook kan het dan Italiaanse en Spaanse staatsobligaties opkopen, en zo een stevige beschermingswal om belangrijke eurolanden leggen. Veel zuidelijke landen steunen Sarkozy. Maar Trichet weigert mee te werken.

Merkel is op zich niet tegen, maar verzet zich tegen het automatisme. Zij wil tegen landen die bescherming nodig hebben, kunnen zeggen: okay, maar dan moeten jullie bezuinigen en hervormen. Zij wil ‘conditionaliteit’: voor wat hoort wat.

Zelfs dat gaat Trichet te ver.

Daarom wordt er nu gesproken over manieren om de slagkracht van het fonds zónder directe ECB-transfusies te vergroten. Maar Sarkozy’s plan is niet van tafel, zoals minister De Jager zaterdag suggereerde. Eind volgende week gaat Trichet met pensioen. Zijn opvolger, Mario Draghi, zeggen betrokkenen, kan hier heel anders over denken. Mocht een uitvergroot fonds toch niet goed werken, en er zijn geen andere opties meer, dan ligt het plan voor een EFSF-met-banklicentie zo weer op tafel.

Intussen blijft de ECB banken goedkoop krediet verlenen, en is er voorlopig geen aanwijzing dat het stopt met opkopen van staatsobligaties uit de Europese probleemlanden.

„Het gaat te ver,” zei Europees president Van Rompuy gisteravond, „om te zeggen dat de ECB niet betrokken is” bij de nieuwe oplossing die de regeringsleiders proberen te vinden.

Caroline de Gruyter