Wil je een eilandje? Kom met een plan!

De ondernemer met het beste plan mag Vuurtoreneiland pachten. Op een open dag komen geïnteresseerden kijken: „Geweldig hier!”

Nederland, Durgerdam, 21-10-2011. Ondernemersdag op het Vuurtoreneiland bij Durgerdam georganisserd door Staatsbosbeheer. Foto vanuit de vuurtoren. Iedereen met interesse om het eiland te exploiteren is dan welkom om een kijkje te nemen. Sinds 2008 is het Vuurtoreneiland eigendom van Staatsbosbeheer. Staatsbosbeheer zoekt naar een ondernemer die het eiland weer toegankelijk wil maken voor publiek. Deze ondernemer zal de gebouwen moeten restaureren voordat ze kunnen worden geëxploiteerd. De officiële aanbestedingsprocedure hiervoor start begin 2012. Ruim 200 bedrijven, ondernemers en particulieren hebben sinds juli 2011 interesse getoond. Op verzoek van deze mensen organiseert Staatsbosbeheer een kijkdag, zodat ze, mits ze dat willen, een beter beeld krijgen van het eiland en de aanwezige gebouwen. Diverse vertegenwoordigers van Staatsbosbeheer, de provincie etc zijn aanwezig om toelichting te geven over het eiland. Bovendien is er een speciaal webdossier gemaakt met nieuws en achtergrondinformatie: www.staatsbosbeheer.nl/vuurtoreneiland. Foto: Olivier Middendorp

Het heeft iets weg van een spelshow. Kom met een goed plan, en win een eiland. Alleen zit hier geen tv-producer achter, maar Staatsbosbeheer. En het eiland ligt niet in de tropen, maar rechtsaf bij Durgerdam, tegenover het Amsterdamse IJburg. Vuurtoreneiland heet het hier, een schiereiland gesloten voor het publiek. Het is twee voetbalvelden groot, en drager van werelderfgoed van Unesco: op het eiland staat een viertal bunkers, en een langgerekte kazerne met veertien kamers, onderdeel van de historische Stelling van Amsterdam, een negentiende eeuwse verdedigingslinie.

Maar het erfgoed verpaupert. Het kazernedak is lek en de bunkers staan half onder water. En dus zoekt eigenaar Staatsbosbeheer een erfpachter. Want, zegt Staatsbosbeheer, zélf hebben we geen verstand van het onderhoud van gebouwen. Een ondernemer moet het erfgoed binnen vijf jaar herstellen, voor de helft op eigen kosten, voor de helft met provinciegeld. Totale kosten: naar schatting 1 tot 3 miljoen euro. In ruil daarvoor mag de ondernemer het eiland openstellen voor publiek en een eigen plan verwezenlijken. Een hotel, een café, een zeilhaven – be our guest, zegt Staatsbosbeheer.

Deze vrijdagmiddag is het open dag. Belangstellende ondernemers lopen vanuit Durgerdam via een smal en drassig dijkje het eiland op. Links de verzonken bunkers, in het midden de kazerne voor de roestige vuurtoren, rechts het enige woonhuis dat het eiland rijk is.

„Geweldig hier”, zegt Marcus Rolloos (37), coach en ondernemer uit Oegstgeest. „Dit eiland leent zich uitstekend voor mijn plannen.” Rolloos wil zeilkampen organiseren, voor jongeren. „Ook voor achterstandsjeugd, kinderen uit slechtere wijken die nooit op dit soort plekken komen.” In de ruime kazerne kan hij hopelijk zijn boten kwijt. En is dat woonhuis niet geschikt voor een leerwerkplek voor hotelschoolstudenten? Over de kosten maakt Rolloos zich niet direct zorgen. „Ik ben al in gesprek met een bank, met zeilscholen en een monumentenadviesbureau. Breng veel partijen bij elkaar, en van alles wordt mogelijk.”

Eelke Pollé (31) wil yoga bedrijven op Vuurtoreneiland. Nu geeft ze les – ook in reiki, tai-chi en meditatie – in een hotel op de Veluwe. „Maar mijn markt”, zegt Pollé, „ligt vooral hier, in de Randstad. De hardwerkende manager die tot rust wil komen.” Ze ziet dit eiland als de ideale retraiteplek. „Dichtbij de stad, maar wel in de stilte.”

Tot zover de kansen. Klachten zijn er ook. Vuurtoreneiland is vanaf Durgerdam weliswaar te bereiken via een smal wandelpad, maar dat gaat dicht in het broedseizoen, half maart tot half juni. Dan is het eiland alleen via het water te bereiken. Niet bepaald handig, zeggen de broers Frank en Peter van den Akker. Frank (55): „Staatsbosbeheer – lees: de staat – gooit dit eiland zo de markt op. ‘Ondernemers, los het maar op.’ Prima, maar bied dan wel een minimum aan voorzieningen.”’ De broers willen het eiland gebruiken voor „exclusieve hei-sessies”. Broer Peter (56): „Die kazerne heeft spannende ruimtes. Goed geschikt voor workshops.” Maar dan moet Staatsbosbeheer wel meewerken. „Anders begin ik te aarzelen”, zegt hij. „Een loopbrug naar het eiland zou helpen.”

„Een loopbrug? Daar gaan we niet over”, zegt boswachter van Staatsbosbeheer Elise Ruigrok desgevraagd. „Dit eiland is van ons, maar de weg hierheen niet. De dijk is van het hoogheemraadschap, de polder valt onder Natuurmonumenten. We kunnen hoogstens met hen overleggen.”

Ondernemer Imre Leenhouts hoort wat Ruigrok zegt, en glimlacht. Hij wil geen loopbrug. Juist niet. Leenhouts (38) is reder. Hij vaart sinds één jaar op en neer tussen IJburg en het eiland Pampus. En laat Vuurtoreneiland nu precies ertussen liggen. „Drie schepen heb ik. En wie weet kan ik iets doen met horeca en bruiloften. En men kan overnachten in de bunkers. Ik kan direct aan de slag hier.”

Staatsbosbeheer wil in het voorjaar de plannen van de ondernemers ontvangen. Eind 2012 is bekend wie wint. De spelshow kan beginnen.