Vurrukkullijk leven

Vijftigers, vlnr Gerrit Kouwenaar, Remco Campert, Simon Vinkenoog, Jan Elburg, Bert Schierbeek, Hugo Claus Amsterdam 1954 Mai/Hollandse Hoogte

Andere tijden: Vurrukkulijk was die tijdNed. 2 21.20-22 uur(herhaling zo Ned. 2, 19.40-20.15u)

Lezers, Panda bestaat! Zij komt voor, al op de eerste pagina, van Het leven is vurrukkulluk, het boek dat Remco Campert vijftig jaar geleden schreef en dat sinds vrijdag wordt weggegeven aan leden van de openbare bibliotheken. En ze leeft echt.

Panda is een vrouw met krullend haar die in werkelijkheid Ingrid Valerius heet. Dat zij model stond voor Panda, die het leven vurrukkullijk noemde, ze had er geen idee van. Maar een ‘pleiner’ was ze wel, net als haar vriendin Jetje Wagenaar „die kon dansen als een gek”.

Het was de pre-provoperiode, eind jaren vijftig, begin jaren zestig, de tijd van bebop, van de jonge Claus, de jonge Vinkenoog, de jonge Bernlef, de jonge Campert.

En ook van fotograaf Eddy Posthuma de Boer, dichter Mike Lorsch, bassist Ruud Jacobs. Zij spelen, met Panda en vriendin, hoofdrollen in deze aflevering van Andere tijden. Ze staan niet model voor een heus tijdperk, wel voor wat zich toen in artistieke kringen in Amsterdam afspeelde, met Leidseplein, Vondelpark en Zeedijk op de achtergrond. Een tocht langs cafés, terrassen, sociëteit De Kring en jazzclub Sheherazade.

Levend als de jeugd waaraan de AVRO-televisie in 1957 „een zeer ernstig halfuurtje” wijdde, maar waarin de beslissende woorden deftig werden uitgesproken door dr. Saalborn, oud-leraar van het Barlaeus Gymnasium. De jeugd zal zich altijd verzetten tegen burgerlijkheid, „en daar heeft ze, naar het mij voorkomt, groot gelijk aan”.

„Ik doe wat ik wil en probeer zo netjes mogelijk te leven”, zegt Eddy Posthuma de Boer (81) ook nu nog, „maar ik bepaal het zelf.”

En zo kan het leven inderdaad behoorlijk vurrukkullijk zijn.

John Kroon

    • John Kroon