Humor

Hotels als Fawlty Towers bestaan echt, schrijft Ivo Weyel.

Twee Duitse toeristen klagen dat het eten wel heel lang op zich laat wachten. Ze zitten in het restaurant van hotel Lhasa in Tibet, zoals wordt beschreven door Alec Le Sueur in zijn boek The Hotel On The Roof Of The World. „Dan moet u de kok maar gaan helpen de duiven te plukken”, antwoordt de ober. „Hij redt het niet zo snel in zijn eentje.”

Fawlty Towers mag dan een op fantasie beruste televisieserie zijn, sommige hotels doen daar in het echt niet voor onder. Zo was datzelfde Lhasa hotel dagen bezig de eetzaal te versieren voor Kerstmis, om er pas achter te komen toen de eerste gasten binnenkwamen, dat de paashaas nou niet het juiste attribuut is voor de Kerst.

Maar het gebeurt ook dichter bij huis. Terwijl Vincent van Dijk staat in te checken bij Hotel Heemskerk in Amsterdam, komt er een tweede man binnen.

„Hebt u een kamer?”, vraagt hij. Antwoordt de receptioniste: „U bent alleen zie ik, en hij is alleen, en jullie lijken me allebei aardige jongens dus jullie kunnen beter een kamer delen, dat is goedkoper.”

Van Dijk sliep vorig jaar in zowat alle hotels van Amsterdam, elke dag in een ander. Hij gaf er huis en haard (en kat) voor op, pakte slechts één koffertje met wat schone onderbroeken en sokken en ging op stap. Hij bundelde onlangs zijn ervaringen in Amsterdam Slaapt. Zijn vrienden zijn jaloers. „Wat is het heerlijk om in hotels te wonen”, roept er een uit. Hij bezoekt Vincent in het Mövenpick Hotel, waar de bedden zacht zijn en het uitzicht weids. „Waarom denken mensen dat er alleen luxe hotels bestaan?”, vraagt Vincent zich af. „Heeft iemand enig idee wat ik doormaak?”

Na het lezen van zijn boek heeft eenieder daar zeker een idee van. „Bruine spatten op de vloer en de wc-bril, poepklonten, een warme strontlucht die in de kamer hangt en de nog natte handdoeken van de vorige gast” in hotel Cordial. Een matras van steen pal boven een disco met gratis wietlucht (hotel Thorbecke) en een receptionist met humor in hotel Hoksbergen: „Je hebt de kleinste kamer van het hotel. Echt een hok. Daarom heet het hotel ook Hoksbergen, haha.”

Hoge verwachtingen zijn er ook voor het volgend jaar te openen Ryugyong hotel in Noord-Korea. Het telt drieduizend kamers zonder wifi of televisie, want contact met de buitenwereld is verboden. Mobiele telefoons moeten worden ingeleverd bij de receptie. Stromend water is er soms en warm water zelden. De regering wil met dit hotel het toerisme bevorderen. Ik stel voor dat Vincent het eerst voor ons gaat uitproberen.