Drie voorstellen voor de Occupy-beweging

De afgelopen weken brachten een sympathieke ‘Occupy-beweging’ en een manmoedige ‘Indignado-beweging’ een sterk tegengeluid tegen de huidige maatschappij en de manier waarop geld verdiend wordt. In beide groepen zijn jongeren sterk vertegenwoordigd. Vooralsnog worden er echter geen concrete oplossingen aangedragen. Drie voorstellen:

Een pensioenakkoord waarbij men uitgaat van 0 procent economische groei. De recessie lijkt een keerpunt in de Europese economische ontwikkeling. Een (huidig) pensioenakkoord wat deze ontwikkelingen ontkent, en zeer nadelig lijkt voor de jonge generatie (die ook nog ondervertegenwoordigd is in de onderhandelingen) moet van tafel in ruil voor een realistisch akkoord.

Op de arbeidsmarkt zou alleen nog naar functie moeten worden betaald en zou leeftijd geen belangrijke variabele moeten zijn. Zo zouden werknemers hun kapitaal meer evenredig over hun arbeidstijd kunnen verdienen en niet zozeer afhankelijk zijn van de jaren na hun 50e, met alle onzekerheden van dien.

Streng en gescheiden centraal economisch toezicht op zowel Europese banken als regeringen. De huidige onwil van banken en regeringen om de ‘weeffout’ in het Europese economisch systeem te herstellen laat zien dat zij te veel van elkaar afhankelijk zijn. Een gemeenschappelijke eurozone is alleen duurzaam als deze centraal kan worden georganiseerd en ook sancties kunnen worden opgelegd door een onafhankelijke organisatie (Europese Commissie, Europese Centrale Bank).

Uiteraard zou het mooi zijn als deze ideeën breed worden gedeeld. Nog belangrijker lijkt het om als jongere generatie met een gemeenschappelijk geluid te komen. Digitale media zouden hier ondersteunend bij kunnen werken. Laat de jonge generaties in Nederland en Europa de herfst en winter gebruiken om open en bloot met elkaar te discussiëren om dan werkelijk met concrete voorstellen de ‘Europese lente’ te starten.

Ries Kamphof

(26), afgestudeerd in Politieke Wetenschap, Europees Recht, Leiden