Berlusconi kiest voor ruzie Parijs

Silvio Berlusconi heeft een verkeerd besluit genomen, ook al heeft hij een goede man uitgekozen om de Italiaanse centrale bank te leiden. Er is geen twijfel aan dat Ignazio Visco over alle benodigde kwaliteiten beschikt. Zijn beroepsmatige competentie kan niet worden betwist en alles duidt erop dat hij een sterke, onafhankelijke geest heeft. Maar door de functie niet aan te bieden aan Lorenzo Bini Smaghi, die momenteel lid is van de raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB), riskeert Berlusconi een rel met Frankrijk. En die kan hij momenteel niet gebruiken.

De informele traditie schrijft voor dat ieder van de vier grootste lidstaten van de eurozone een vertegenwoordiger heeft in het zeskoppige bestuur van de ECB, inclusief de voorzitter. Twee plekken gaan meestal naar kleinere landen. Samen met de 17 presidenten van de nationale centrale banken vormen deze zes de bestuursraad van de ECB. Het is zinvol de economisch sterkste landen – Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje – meer dan één stem te geven. Dat vergroot de geloofwaardigheid van de ECB. Die geloofwaardigheid zal worden ondermijnd als drie Italianen (Visco, Bini Smaghi en de nieuwe ECB-voorzitter Mario Draghi) in de bestuursraad zitten. Intussen wordt Parijs slechts vertegenwoordigd door de gouverneur van de Franse centrale bank, na het aftreden van voorzitter Jean-Claude Trichet.

De al lange tijd geldende, politiek correcte lijn bij dit soort benoemingen is dat nationaliteit er niet toe doet – competentie zou het enige criterium zijn. Maar dit is niet waar. Professionele competentie is een must. Maar hoe groot die ook is – en er is genoeg voorradig – internationale organisaties zijn ook politieke creaturen. De perceptie telt ook.

De Italiaanse staatsfinanciën zijn een belangrijk agendapunt voor de ECB, die in augustus op controversiële wijze de staatsobligaties van het land is gaan opkopen. Het risico bestaat nu dat ieder toekomstig besluit zal worden beoordeeld in het licht van de Italiaanse oververtegenwoordiging. Hoe het besluit ook mag uitvallen, Draghi en zijn mede-Italianen zullen er ofwel van worden beticht zich te soepel op te stellen tegenover hun land, of ervan worden verdacht juist te streng te zijn om hun critici tevreden te stellen, vooral die in Duitsland.

Berlusconi kan Bini Smaghi nog steeds een andere baan aanbieden. Maar hij heeft een kans gemist om het aanzien van de ECB te schragen.

Pierre Briançon

Vertaling Menno Grootveld