achter het stuur

‘Ik droomde van een mooie lieve merrie’

Liesbeth van Tongeren Foto: Roy Beusker iov GroenLinks 2010

Liesbeth van Tongeren (1958), oud-directeur Greenpeace, nu Tweede Kamerlid GroenLinks.

Wat was uw eerste auto?

„Een Holden Stationwagon. In Melbourne, Australië. Ik was er erg blij mee. Een simpele, onverwoestbare auto die je ook nog steeds zelf kan repareren. Tent, jerrycan en een krat eten achterin en zo naar het strand voor een weekendje wildkamperen. Was het te koud, dan was hij groot genoeg om erin te slapen.”

En de droomauto van uw jeugd?

„Ik was een paardenmeisje en droomde eerder van een mooie lieve merrie.”

Wat rijdt u nu?

„Een Opel Corsa Ecoflex. Ik rij er 15.000 kilometer per jaar mee en de buren mogen hem lenen. Omdat ik ontdekte dat het Kamerwerk zich niet helemaal laat combineren met het ov en ik een kleine zuinige auto wilde. Sommige locaties zijn nauwelijks te bereiken met het ov of het kost drie keer zo veel tijd als met een auto.”

In hoeveel keer afrijden heeft u uw rijbewijs gehaald?

„In Australië krijg je geen werk als je geen rijbewijs hebt want er is daar nauwelijks ov. Iedereen mag elkaar rijles geven. Een vriend van mij daar was autocoureur en heeft me heel defensief en oplettend leren rijden.”

De beste chauffeurs: mannen of vrouwen?

„De beste chauffeurs zijn mensen die zich bewust zijn van de gevaren en het niet erg vinden tien minuten later aan te komen. Ze zijn relaxed en oplettend.”

Wat is uw grootste ergernis achter het stuur?

„Bumperkleven, geen afstand houden en de maximumsnelheid rijden als de weers- of verkeerstoestanden daar niet geschikt voor zijn.”

Als ik minister van Verkeer was dan zou ik…

„…onmiddellijk rekeningrijden invoeren en 80 km/u rond de grote steden. Geen files meer en snel veel betere lucht. Duizenden longpatiënten krijgen weer lucht en het bedrijfsleven voorspelbare aanrijtijden.”