Spelen

De Intertoys-catalogus is weer bezorgd; speelgoed, gifts&bijoux, games, 316 pagina’s met een alfabetisch register, geldig tot 6 december. Altijd weer een interessant boek omdat je eruit kunt leren hoe de jongste generatie opgroeit. De meeste poppen en beesten stammen nog altijd af van Mickey Mouse. Of ze nu vrolijk zijn, of een beetje bang, ergens van geschrokken, op een of andere manier blijven ze guitig kijken. Mouse is nu 83 en nog altijd bepalen zijn genen het gezicht van dit speelgoed. In de moderne poppen- en beestjesproductie is de guitigheid gemondialiseerd.

Dan hebben we het hoofdstuk games. De productie van de digitale spelletjes breidt zich onweerstaanbaar uit. Een paar dagen geleden zag ik op de televisie hoe een paar jongetjes hartstochtelijk aan het gamevoetballen waren. Autoracen, Starwars, allerlei sciencefiction, het zit ook al jaren in het aanbod. Gehelmde, boos kijkende gruwelkoppen hakken met middeleeuwse wapens genadeloos op elkaar in, brandende racewagens maken fatale buitelingen, het is niets nieuws maar het blijft leuk. In een internetwinkel – niet in Nederland – kijk ik weleens naar gamende pubers, hoe ze met uiterste concentratie een vijand digitaal door het hart schieten.

In deze catalogus wordt onder de naam My Workshop ook een ‘gereedschapset met werkende boor’ aangeboden. Deze boor maakt een ‘boorgeluid’. Alles voor 14,99. Er zijn duurdere gereedschapskisten, en er staat een foto van een klein kereltje bij die iets in een bankschroefje heeft geklemd om een gaatje erin te boren. Maar wat maakt hij? Dat zou ik graag willen weten.

Mijn wantrouwen tegen het eigentijdse speelgoed wordt gewekt doordat het allemaal kant-en-klaar uit de verpakking komt. Het kan rijden, met armen en benen bewegen, desnoods tata zeggen en met de ogen rollen, allemaal reuzeleuk, maar wat moet je er verder mee doen? Volgens mij gaat dat de kinderen al na een dag geweldig de keel uithangen. Behalve de games natuurlijk, waarbij je op alle mogelijke manieren kunt winnen of verliezen. Maar iets bouwen volgens je eigen denkbeeld? Die mogelijkheid wordt je niet gegeven.

Een paar jaar geleden ging ik in de elektriciteitswinkel Aurora aan de Vijzelstraat in Amsterdam een lamp kopen. Zag daar een klein zonnepaneeltje met een elektromotortje. Dat heb ik me toen ook aangeschaft; thuis het paneeltje in de zon gezet en meteen begon het motortje te draaien dat het een lieve lust was. Ja, zoiets schenkt je even een klein geluk. Maar wat moest ik verder met het ding doen? Ik heb uit een stuk hout een propellertje gesneden, dat aan de as bevestigd, twee plastic frisdrankflesjes tot een catamaran gemaakt en het paneel plus motortje erop gezet. Het was een gedoe, maar ik had een scheepje dat voer op energie van de zon. Ik had leuk gespeeld.

Nu las ik dat de World Solar Challenge in Australië, de race over 3.000 kilometer voor auto’s die op zonne-energie rijden, wegens bosbranden is onderbroken. De Technische Universiteit Delft heeft deze wedstrijd vier keer gewonnen. Nu ligt het Solar Team Twente op kop. Het zou mooi zijn als ze wonnen, maar hoe het ook mag aflopen, ze hebben in ieder geval leuk gespeeld.