De Republikeinen zijn een beetje gek

Wanneer de Nederlandse politiek zo zoetjes aan wat indommelt, en je een plots verlangen voelt naar hoogwaardig staatkundig entertainment, raad ik aan eens naar de Republikeinse presidentskandidaten te kijken.

Ze zijn namelijk een beetje gek.

Zo is daar Rick Perry, een streng-mormoonse cowboy uit Texas, wiens familie een jagershut bezit die vroeger de liefkozende naam ‘Niggerhead’ droeg.

Ook is er Herman Cain, een ondernemer die rijk is geworden door het pizzamerk ‘Godfather’s Pizza’. Om zijn idealen en gedachtegoed verder te verduidelijken, gaat er nu een filmpje rond waar hij het lied ‘Imagine there’s no pizza’ zingt – op de melodie van John Lennon. Ook is hij voorstander van het 9-9-9 plan, waarbij elke soort belasting 9 procent bedraagt.

Volgens gameproducent EA heeft Cain dit idee echter gejat van het computerspel Sim City 4. Hoewel dit plan me sowieso geen goed idee lijkt, heeft het ook iets vreemds als mogelijke toekomstige presidenten hun economische visies ontlenen aan spelletjes.

Wellicht komt hij hierna met een handig systeem waarbij iedereen straten moet kopen, en je vervolgens moet betalen als je op de straat van iemand anders staat – ga niet langs start, ontvang geen tweehonderd gulden.

En dan is er nog de koningin van het stel, degene die werkelijk doet vermoeden dat ze een dode kat in haar tas meedraagt: Michele Bachmann. Deze voorvechtster van de Tea Party is altijd goed voor spektakel – het liefst met Satan in de hoofdrol. Zo vond ze het 9-9-9 plan van Cain absoluut geen goed idee. Als je de cijfers namelijk omkeerde, kwam er 6-6-6 te staan, en voilà: daar buitelde het Beest weer uit de coulissen.

Wat mij bijzonder aan Michele Bachmann fascineert, is dat ze naar een christelijke lawschool is geweest, die hun onderwijs binnen de christelijke leer passen en waar elke student een christelijke eed moet zweren.

Lessen in christelijke wetgeving: hoe zouden die eruitzien? Het lijkt mij namelijk best ingewikkeld om de wetgeving van de Bijbel toe te passen op de wereld van nu. Sowieso moet er een keus worden gemaakt tussen het Oude en Nieuwe Testament: wordt de leidraad eerder ‘oog om oog, tand om tand’ of ‘keer de ander altijd de andere wang toe’? En als een cliënt uiteindelijk toch schuldig is bevonden, wordt er dan troostend gefluisterd: „Ach, wat maakt het uit, er wordt pas echt over je geoordeeld na je dood, hoor”?

De school opende in 1979 en werd pas door de American Bar Association erkend in 1989. Michele Bachmann vindt nog steeds dat staat en kerk niet gescheiden zouden moeten zijn.

Op 3 januari 2012 wordt de nieuwe presidentskandidaat gekozen – laten we dus nu nog de tijd nemen om volop van ze te genieten.

Renske de Greef

Lees eerdere columns van Renske de Greef via nrcnext.nl/renske