Uncool als je ouders ook tweeten

Ik was donderdag nietsvermoedend aan het facebooken toen een van mijn hippe Facebookfamilieleden begon te chatten. Een aantal weken geleden heeft zij op Facebook aangegeven dat zij mijn tante is. Tot op heden heb ik daar nog niet op gereageerd en m’n hippe Facebooktante kwam verhaal halen. „Waarom heb je mij nog niet geaccepteerd op Facebook?” Natuurlijk vind ik het leuk voor mijn familieleden dat ook zij online zijn, maar ik vind het persoonlijk wat minder. Op veel van mijn statusupdates en foto’s reageren zij, al dan niet onbewust, nogal genant.

Nu lees ik op Twitter ook steeds meer „O jee, mijn vader gaat ook op Twitter”-tweets. Aan de ene kant begrijp ik het, want het is best irritant als familieleden je hele Facebook spammen of reageren op al je tweets. „Het is gewoon heel uncool als je ouders tweeten”, aldus iemand uit mijn timeline. Aan de andere kant vind ik het leuk voor mijn ouders en familie dat ze online zijn. Zolang ze maar hun ‘eigen onlinewereld’ hebben en niet die van mij continu volgen en becommentariëren.

Af en toe eens een tweet van mijn vader of moeder vind ik niet erg en een porretje op z’n tijd kan ik ook wel waarderen. Maar veel ouders gebruiken Twitter of Facebook om hun kind te controleren. Ik ken een aantal jongeren die familieleden niet accepteren als relatie op Twitter en Facebook omdat ze niet willen dat die alles weten. Dat is begrijpelijk maar ik pak het anders aan: ik accepteer ze wel op Facebook maar bepaalde updates maak ik niet zichtbaar voor ze. Zo kan het ook!

Marissa van Loon