'Spelen in strijktrio voelt heel naakt'

Het Lendvai String Trio mag de lucratieve Kersjesprijs 2011 in ontvangst nemen. Ze zijn al sinds het Conservatorium samen. „Er was een magische klik.”

„Indrukwekkend spel van drie rasmusici”, „intimiteit in klank” en „speelsheid”: het zijn lovende woorden van de jury van de Kersjesprijs 2011, die volgende week wordt uitgereikt aan het Lendvai String Trio. Ook leuk: een bijbehorend geldbedrag van 50.000 euro.

Na een winderige fotoshoot op het strand zitten de drie leden aan de taart. Hoe het geld wordt besteed, daar hebben ze al goed doordachte ideeën over. Het grote publiek is weinig vertrouwd met de formatie viool-altviool-cello; een drietal nieuwe cd’s kan daar verandering in brengen.

„We willen zo veel mogelijk facetten van het strijktrio belichten”, zegt violiste Nadia Wijzenbeek. „Na onze debuut-cd met muziek van Enescu, Martinu en Francaix staat nu het klassieke repertoire in de planning: Beethoven. Ook willen we componisten vragen om nieuw werk voor ons te schrijven. En we besteden een opname aan ‘nieuwe oude muziek’. Bijna niemand weet dat Julius Röntgen zestien strijktrio’s heeft gecomponeerd.”

Ze leerden elkaar kennen tijdens hun conservatoriumopleiding in Londen, onder meer bij het instuderen van een pianokwartet. De strijkers gingen zonder pianist door. „Nothing personal”, zegt altvioliste Yivali Zilliacus, „maar tussen ons drieën was er een magische klik.” Ze werkten soms vele uren per dag aan een gezamenlijke klank. Wijzenbeek: „Een strijktrio voelt heel naakt, het is moeilijk om met z’n drieën zuiver te stemmen. Daarbij telt elke noot.”

Waaraan is de onderbelichte positie van het genre te danken? „Er is een aantal vooroordelen”, denkt celliste Marie Macleod, „bijvoorbeeld dat een strijktrio een kleiner geluid voortbrengt. Na afloop is een vaak gehoorde reactie: wat kunnen jullie een verrassend grote klank maken!” Wijzenbeek: „Voor componisten is het ook een uitdaging. Bij een kwartet kan je de melodie mooi combineren met de drie noten van de onderliggende harmonie. Bij een trio is dat moeilijker te realiseren.”

Maar de positie in de relatieve luwte geeft het trio ook de gelegenheid rustig aan een imago te werken, en in orkesten en andere ensembles te spelen. Ondertussen groeit de naamsbekendheid. Zilliacus, lachend: „Op een goed moment beseffen programmeurs: drie strijkers zonder piano, dat is lekker goedkoop!”

Concerten: 19/10 20u Heeswijk Dinther, Kasteel Heeswijk; 23/10 11.45u Muzenforum Bloemendaal.