Houd op met dat gejammer, Occupy. Luister naar de 53%-beweging

Hij kan nauwelijks zijn huur betalen, krijgt een hongerloon, heeft geen ziektekostenverzekering en geeft Wall Street van dit alles niet de schuld. Aan het woord is een onbekende man die zich rekent tot de ‘53 procent die belasting betaalt’ en de schurft heeft aan Occupy Wall Street-demonstranten. “Stop met jammeren!”

De man spreekt via een foto waarop hij een A4-tje met bovenstaande punten omhoog houdt. En hij is niet de enige: inmiddels hebben al zo’n 250 mensen een fotoboodschap geplaatst op the53.tumblr.com. Met hun 53-procent-verklaring zetten zij zich af tegen Occupiers, de 99 procent-beweging die protesteert tegen de rijkste 1 procent: vermogenden die te weinig belasting zouden betalen en zich ophouden in de echelons waar de crisis ontstond.

Het initiatief komt van Erick Erickson, hoofdredacteur van de conservatieve blog Redstate.com en bekend als opiniemaker van CNN. De 53-procent-claim is overigens omstreden, omdat Amerikanen niet alleen via hun inkomen belasting afdragen. Maar als mentaliteitsoffensief is de beweging uiterst interessant.

“Ik werk al sinds mijn dertiende”, somt iemand op. “Heb mijn eigen studie betaald, vier kinderen opgevoed, twee banen tegelijk gehad en startte mijn eigen internetbedrijf.” De sneer aan de Occupiers: “Dus, jullie willen oogsten? Klagen brengt je nergens. Zoek iets waarvan je houdt en de rest komt vanzelf.”

‘Kom van je luie reet en doe iets productiefs!’

Een ander: “Ik kom uit een arbeidersgezin, kreeg geen geld om te studeren, werkte tien jaar voltijds en studeerde in deeltijd. Nu heb ik een diploma bedrijfskunde en een goede baan.” Van gelijke strekking is het verhaal van een jonge vrouw die een stiftbord omhoog houdt. Haar plaagstoot: “Ik kon aan Wellesley College studeren met een volledige beurs, dankzij de vrijgevigheid van rijke alumni: de 1 procent.” De vrouw noemt zichzelf ‘de Amerikaanse droom’.

Veel leden laten zich erop voorstaan dat ze in het leger gediend hebben (“served my country”), sommigen presenteren zich in uniform. Eén van die patriotten meldt dat hij als Cubaanse migrant omhoog is geklommen tot succesvol zakenman. “Ik ben hier niet geboren, moest helemaal opnieuw beginnen, de taal leren, de cultuur, alles! Als dat mij is gelukt, wat is dan jouw excuus om Wall Street te bezetten? Ik zal het je vertellen: dat heb je niet. Wees dankbaar, je leeft in de VS, wees dankbaar!”

De 53-procent’ers komen uit alle lagen van de bevolking. En lijken dezelfde zorgen te hebben als de Occupiers. Met één groot verschil: ze geven anderen niet de schuld van hun krappe beurs en geringe baanzekerheid. Zo ook de 42-jarige Erik die een bedrijf had met 25 werknemers en failliet ging. “Ik kwam er weer bovenop en geef de banken noch mijn schuldeisers de schuld.” Zijn principe: “Hulp van de overheid weiger ik, net als giften.” Boodschap aan de Occupiers: “Stop met jammeren, kom van je luie reet en doe iets productiefs! De overheid is niet het antwoord. Wall Street heeft je geen schulden bezorgd, neem je eigen verantwoordelijkheid. Houd potverdomme je kop!”

Eerder in deze serie:
Maak die arme drommels niet zo belachelijk. Chaos Occupy is de crisis
Eindelijk verzoening? Tea Party schiet Occupy Wall Street te hulp