dvd en web

De betere slechte film

Trailers From Helltrailersfromhell.com

Drie keer in de week staat er een nieuwe oude trailer op de Amerikaanse website Trailers From Hell. Wie begin deze week aanklikte had meteen geluk. Bovenaan de lijst stond de film Chatterbox uit 1977 van de voormalige pornoregisseur Tom DiSimone, over een vrouw die gezegend is met een pratende (en zingende) vagina. „Verbijsterend genoeg niet de enige film die ooit gemaakt is over een pratende vagina. Herinnert iemand zich nog Pussy Talk?”

Chatterbox zou op de trailer afgaand weleens een grappiger en scherpere film kunnen zijn dan het domme idee doet vermoeden. Zo zien we de vagina in kwestie het Amerikaans volkslied zingen in een vol voetbalstadion, gehuld in een slipje waarop de Amerikaanse vlag is afgedrukt.

Op de site, geesteskind van de Amerikaanse regisseur Joe Dante (Gremlins), worden trailers getoond en geanalyseerd van vele klassiekers, maar Trailers From Hell blinkt vooral uit in de categorie vergeten B-film, horror en exploitatie. Tot de vaste krachten behoren – naast Dante – meesters in het genre als Roger Corman en Eli Roth.

Naast trailers zijn op de site ook veel nieuws, achtergronden en blogs te vinden over de betere slechte film.

Kwetsbaar heldenleven

LennonNYC. Regie:

John Lennon is dertig jaar na zijn dood nog lang niet vergeten. Vorig jaar ging speelfilm Nowhere Boy in op zijn complexe, semi-oedipale relatie met zijn labiele moeder. En na een tv-film over de rijpe Lennon is er nu LennonNYC. Een geautoriseerde documentaire, want weduwe Yoko Ono praat voluit. Dat is geen probleem: Ono is nu wel lang genoeg gedemoniseerd als harpij die de Beatles opblies om de stoere Lennon te isoleren, tot onbespoten gedrag aan te zetten en te reduceren tot beklagenswaardige deurmat.

LennonNYC volgt Lennon en Ono nadat ze op de vlucht voor de Britse rioolpers in 1970 in Greenwich Village zijn neergestreken. Lennon is dan zeer behaard en politiek: de regering-Nixon probeert hem jarenlang het land uit te zetten wegens zijn acties tegen de Vietnamoorlog. De documentaire is hier vooral een liefdesverklaring aan het ruige New York van Warhol, disco en punk en de sprankelende, bevlogen Lennnon die als een vis in het water is. Daarna wordt alles introvert. Dat Lennon zich na 1975 terugtrok als huisman, valt Ono niet te verwijten: zij had hem eerder het huis uitgezet. Lennon kon niet zonder haar, zo bleek, en zoop zich klem in een langdurig ‘lost weekend’ in LA. Vandaar dat Ono eisen kon stellen bij zijn terugkeer.

LennonNYC is weinig kritisch, wel boeiend: een kwetsbaar heldenleven.

Coen van Zwol