Geen genade en geen pauzeknop

Game

Dark Souls

From SoftwareVoor PlayStation 3, Xbox 360 *****

Om een groot publiek te behagen worden games steeds makkelijker om te spelen gemaakt. Dark Souls doet dat niet: de speler is de vijand en verdient geen genade. Je krijgt geen seconde rust tijdens je reizen door een met ondode ridders bevolkt, verdoemd land. Er is zelfs geen pauzeknop.

De enige veilige manier van reizen is voetje voor voetje, je schild geheven tegen mogelijke klappen van nog ongeziene vijanden, in de hoop dat je deze keer wél die enorme demon kunt verslaan. Iedere vijand, hoe klein ook, is in staat je te doden. Sterven betekent terug naar het laatste vreugdevuur dat je ontstak, en vreugdevuren zijn zeldzame vondsten.

Sterven betekent ook het kwijtraken van alle zielen die je hebt verzameld. Deze heb je nodig om sterker te worden. Je kan je lijk terugvinden, en zo de verloren zielen herwinnen, als je tenminste niet weer op diezelfde plek wordt vermoord. Want alle gedode vijanden komen weer tot leven.

Het is heel normaal dat je eenzelfde gebied van zo’n twintig meter vele malen opnieuw doorkruist voor je echt voortgang boekt. Klinkt misschien ellendig, maar het is juist de fenomenale moeilijkheidsgraad die van Dark Souls een onvergetelijke ervaring maakt. Het spel is nooit oneerlijk; juist omdat je zo vaak dezelfde stukjes land doorkruist en een routine ontwikkelt, ga je fouten maken. Uiteindelijk ben je daarom vaak zelf je ergste vijand.

Harry Hol