Mischa op Ibiza

Al vijftien jaar hoor ik de mare over Mischa. De Duitse kok die in München zijn toprestaurant verkocht om op Ibiza opnieuw aan de slag te gaan. Over zijn eerste zaakje aan de haven in Ibiza-stad. Zijn vermaarde truffel-en-champagne risotto in zijn ‘dure’ tijd, geflankeerd door Dom Pérignon.

De recht-door-zee gerechten, toen hij zijn koks-ideeën over wat een mens nu echt moest eten drastisch had gewijzigd. En wat verder nog bijdroeg aan de mythevorming rondom zijn persoon waren de perioden van volstrekte onvindbaarheid.

‘Weet jij waar Mischa nu kookt?’ ‘Geen idee.’ Maar nu heb ik eindelijk beet. Hij bestiert het eenvoudige restaurant van Encanto del Rio, een klein, luxe resort in het noordelijke Sant Carles. Daar kookt hij voornamelijk voor de gasten, maar wie mee wil eten is welkom.

De weg naar Sant Carles kent net zoveel wendingen als de carrière van Mischa zelf, maar leidt uiteindelijk naar warm eten. De verschijning van chef-kok (55) boezemt direct vertrouwen in: hij zou er zo eentje uit de Fagel-dynastie kunnen zijn. Alleen verklapt zijn zware Duits-Engelse accent onmiddellijk dat dit niet het geval is.

De uitbundige begroeting –Mischa blijkt later een extreme vorm van adhd te hebben- vormt de aanloop tot een avond vol culinair cabaret. Met een hoofdrol voor Mischa in de keuken – hij is de enige kok -, Mischa die de wijnen keurt –gorgelend achter in de keel - en Mischa die de klanten bezig houdt - door ze te aaien, kussen en te huggen.

Het wordt een memorabel evenement waarin Mischa blijk geeft dat hij zich thans in zijn shared dining periode bevindt. Er verschijnen puntjes hartige taart, plakjes zelfgerookte eendenborst, knapperige inktvisringetjes, een kommetje lamskorma en samoza, tempura van aubergine en courgette en een stukje kalfs –en runderbiefstuk met wilde paddenstoelen.

Van wijnen heeft hij geen verstand, zegt hij zelf. (Zijn manier van proeven deed al zoiets vermoeden.) Maar hij schenkt wel precies de goede.

De mousserende A Priori van Sergi Colet die ook als aperitief heeft gediend bij El Bulli. (In Nederland voor € 13,95 te koop via Tasteandtintle)

De uitstekende Pentio 2010 Verdejo van Tera y Castro uit Rueda (In Nederland via Icarius).

En tot slot een Clave de Tábula 2008, een topstuk uit Ribera del Duero die mij door zijn prijs weer even laat kennismaken met Mischa’s dure tijd. Maar ja, 95 Parker-punten weegt ook op het uiterste noordpuntje van Ibiza zwaar.