Noodgeval

Eindelijk weet reiziger van beroep Ivo Weyel wat te doen bij een vliegramp.

De gezagvoerder van de 747 richting Kaapstad drukt ons op het hart toch echt goed op te letten bij de uitleg van de veiligheidsprocedures. Hij weet heus wel, verzucht hij, dat we het al vele malen hebben gezien, maar het is belangrijk, dus, klas, opletten geblazen.

Het is vroeg in de ochtend, de ene helft dommelt, de andere leest de krant en niemand brengt daar verandering in als de stewardessen verveeld hun vogeltjesdans doen en een saai instructiefilmpje wordt afgespeeld op de neergeklapte televisieschermen. Ik heb al duizenden keren gevlogen, maar heb geen flauw idee wat ik nou eigenlijk precies moet doen in case of emergency. Inderdaad nooit opgelet.

In Zuid-Afrika maak ik een binnenlandse vlucht met South African Airways. Op de getekende veiligheidsfilm schommelt een klein dik ventje met een bril het vliegtuig in, zet zijn koffer in de bagagevakken boven de stoelen – daar waar steeds bagage verschuift en je bij het opendoen dus goed moet opletten dat er niks op je hoofd valt – en krijgt die koffer meteen kletterend op zijn kruin. Gegniffel in de cabine.

De rest van het filmpje heeft de man vanwege die koffer een verband om z’n hoofd, en zit hij onder de pleisters. Als de druk in de cabine uitvalt, zie je de paniek in z’n ogen en tot overmaat van ramp begint het kind naast hem – dat hij, na zelf eerst zijn eigen masker te hebben opgezet, ook van zo’n ding moet voorzien – verschrikkelijk te dreinen en tegen te stribbelen. Duidelijk zo’n lastige wurm waar in vliegtuigen nooit gebrek aan is. Het mannetje geeft hem een flinke, welverdiende pets in het gezicht en zet hem vervolgens het masker op.

De passagiers schateren het uit, ingedommelden openen hun ogen, krantenlezers kijken op. Het filmpje heeft ieders aandacht. Gierend van de lach zie ik hoe het mannetje keurig gemanierd een vrouw voorlaat op de glijbaan die als een tong uit het vliegtuig is geklapt, en haar zelfs schalks knipogend helpt haar pumps uit te trekken. Dan kruist hij zijn armen, slaat de ogen ten hemel bij wijze van schietgebedje, en springt met zijn dikke billen de vrouw achterna. Tijdens de glijvlucht kijkt hij even naar ons om, knipoogt en wuift, alsof hij op de kermis is. Neerstorten is zo erg nog niet, lijkt het.

Voor het eerst weet ik waar de zwemvesten zich bevinden, en welke pose ik moet aannemen bij een noodlanding. Want voor het eerst heb ik opgelet. Omdat het filmpje zo leuk is.

Humor, geachte heren en dames van andere maatschappijen, kan levens redden. Geef het door aan uw reclamebureau, uw filmmakers en vooral uw stewardessen.