Hij: 'We gooien geen eten weg'

Ron en Karen gefotografeerd door David Galjaard in hun achtertuin in horst voor de rubriek "Het Huishoudboekje" - Economie pagina zaterdag editie NRC Handelsblad

Ron Bosmans (49), freelancetekstschrijver en spreker op uitvaarten:

„De eerste jaren van onze relatie werkten we allebei keihard. Ik als logopedist en later als jobcoach. Tot zeven jaar geleden mijn moeder terminaal ziek werd. Een zware periode: ik was 42, had twee jonge kinderen en stond, nadat ik eerder mijn zus en vader verloren had, op het punt mijn laatste gezinslid te verliezen. Ik wilde zoveel mogelijk bij haar zijn. Iemand zei: ‘Meld je gewoon ziek, dan kun je je baan aanhouden.’ Maar als je drie keer in korte tijd een gezinslid verliest, ga je wel anders over geld denken. Dankzij de stabiele baan van Karen kon ik stoppen met werken. Natuurlijk was het wennen om zomaar overdag met de hond door het bos te wandelen. Maar ik heb nooit geteerd op de zak van vadertje staat. Ik benut mijn talenten en geniet ervan dat ik die zonder financiële druk kan en mag inzetten. Het is een gevarieerd bestaan. Naast mijn schrijfwerk voor een zorginstelling en een aantal vrijwilligersprojecten, werk ik sinds januari dit jaar freelancespreker op uitvaarten. Ik heb nu dertig uitvaartdiensten begeleid, en vraag 350 euro per dienst. Ik ben voorganger, zet de dienst in elkaar, schrijf de teksten en verzorg samen met de nabestaanden de muziek. Het schijnt dat ik rust uitstraal en goed luister. Mijn invoelend vermogen is groot. Veel mensen zeggen: ik zou dat werk niet volhouden. Maar ik vind de dood niet eng of vreemd.

„Karen en ik zijn geen big spenders. Haar jonge kapsters gaan tussen de middag graag naar een lunchroom, maar Karen neemt gewoon elke morgen gesmeerde boterhammen mee. We gooien geen eten weg en als de centen er niet zijn, kopen we niets. De kinderen leer ik dat luxe iets anders is dan nóg een Nintendo.”