Deense moordenaar houdt van schoonheid

Those who killseizoen 15 afleveringen van 90 minuten€24,99

Zoals Ted Bundy al zei: „Wij seriemoordenaars zijn je vader, we zijn je zoon, we zijn overal. En morgen sterven er meer van jullie kinderen.”

De nieuwe, Deense politieserie Those who kill verwelkomt ons in de psyche van de seriemoordenaar. Rechercheur Katrine Jensen en forensisch psycholoog Thomas Schaeffer vormen het duo dat op jacht gaat naar de zieke en gestoorde geesten die er plezier in hebben meerdere mensen achtereen zo gruwelijk mogelijk om het leven te brengen.

De moordenaar beschouwt zijn daden als een vorm van kunst, zegt Schaeffer, als er lijken worden gevonden met de armen gekruist voor de borst. De seriemoordenaar houdt van esthetiek, en hij houdt van ritme. „Volg hun innerlijke logica”, is het motto van Schaeffer.

De twee teamgenoten zijn bij uitstek voor die taak uitgerust, omdat ze zelf niet ongeschonden door het leven zijn gerold. Elke aflevering krijgt de kijker iets meer zicht op hun bagage. Schaeffer was vijf jaar weg bij de politie nadat hij een inschattingsfout maakte bij een verdachte.

Jensen lijkt zwaarder getraumatiseerd. De felle agente laat zich snel provoceren en dat maakt haar optreden labiel. Soms gedraagt ze zich meer als wreker dan als vertegenwoordiger van de wet.

Als Schaeffer bij haar thuis komt, ontdekt hij een wand met foto’s van moordenaars en verkrachters. Hij herkent ze, behalve de foto in het midden. „Dat is mijn stiefvader”, zegt Jensen droogjes.

Jensen is de typische workaholic. „Ik ontspan alleen als ik seks heb, en als de seks heel goed is”, zegt ze. „Ik ontspan meestal pas erna”, antwoordt haar collega. Schaeffer is de onberekenbare factor in de dans om het lijk, de magiër die patstellingen doorbreekt met zijn inzichten in patronen en gedragsstoornissen. Die factor is populair in politieseries en heeft al eerder interessante televisie opgeleverd, zoals in The Mentalist en Life, en de Zweedse krimi Den Fördömde.

Those who kill treedt in het spoor van die series, met in elke aflevering een verse zaak.

De negentig minuten die deze ‘films’ duren, worden wel waargemaakt. De eerste aflevering gaat over een man die jonge vrouwen laat stikken in een kist, wat associaties oproept met de Nederlandse film Spoorloos. Al origineler is de zaak over een man die het op complete gezinnen heeft gemunt. Griezels en agenten krijgen in deze serie alle tijd en ruimte om hun steekspel te spelen.

Chef van de agenten is Magnus Bisgaard, gespeeld door Lars Mikkelsen, bekend als de burgemeesterskandidaat met het ironische lachje in seizoen 1 van The Killing. Tussen alle gitzwarte, huiveringwekkende tableus van slachtoffers en daders brengt hij met datzelfde lachje iets van lichtheid aan. Juist omdat hij tegelijk zo houdt van de ijzeren wetten van het politiewerk. Bij gelegenheid gispt hij Jensen te handelen als een politieman. ‘Vrouw. Ik ben een politievrouw’, reageert zij. ‘Dat woord bestaat niet’, zegt Bisgaard.

Ron Rijghard