De kok is ook de ober van dienst 7 ½

Ronald Hoeben eet in een wijngaard in Wognum en moet er om tien uur weer weg zijn.

De vraag of ik in ruil voor een gratis maaltijd mee zou willen helpen in de bediening was voor mij tot nu toe zo’n beetje het vreemdste voorval tijdens een restaurantbezoek. Maar dat we op een vrijdagavond om half acht de enige twee dinergasten zijn mag ook wel in de krant. Het restaurant in kwestie heet Saalig en de naam snap je pas als je weet dat het eethuis onderdeel is van een wijnbedrijf dat Saalhof heet. Te Wognum. Als mijn kompaan Hamersma er niet over geschreven zou hebben (zie ook rubriek hierboven), had ik nooit vermoed dat er zo’n vijftig kilometer ten noorden van Amsterdam ook al wijn gemaakt wordt.

Saalig dus, gevestigd in een loodsachtig gebouw op een uitgestorven terrein, waar overigens ook bed & breakfast wordt aangeboden. Een stuk of veertig comfortabele stoelen aan gladde houten tafels op een plavuizenvloer. We horen ‘Baby it’s cold outside’, een accuraat weerbericht. De twee gasten die bij binnenkomst aanwezig waren hebben de maaltijd achter de knopen en vertrekken.

De jonge kok die ons verwelkomt, blijkt tevens de ober van dienst. „Het is weer eens wat anders”, merkt hij laconiek op. De reden dat er zo weinig volk komt opdagen ligt in het feit dat Saalig volgens de vergunning om tien uur leeg moet zijn, een avondklok waar de plaatselijke instanties streng de hand aan houden.

Met een tang vist onze oberkok aan tafel koude bruine broodjes uit een ovenschaal, daarna getuigt de amuse gelukkig weer van een no-nonsenseaanpak: een plakje zelfgemaakte paté van kip met een cornichonnetje. De trend van het zelf charcuterie maken heeft Wognum dus ook al bereikt.

Er zijn drie driegangenmenu’s voor de eenheidsprijs van 29 euro, de gerechten ervan zijn onderling uitwisselbaar. Soep van de dag is lofsoep met stukjes eendenbout en die is goed, net als het andere voorgerecht, gerookte tonijn met stroken zoetzure pompoen en sausdruppels van rode port.

De (witte) Johanniterwijn van Saalberg zit in een halve literfles en heeft slechts 9 procent alcohol. Beter, en met hetzelfde alcoholpercentage is het witte ‘Mirakel van West-Friesland’, waarvoor de Wognumer druiven te Duitsland in een aangenaam frisse bubbelwijn zijn omgezet. Deze ‘Secco’ doet het prima bij gegrilde doradefilet met gestoofde kropsla en crème van zwarte olijven, een aangenaam gerecht dat in een duurder menu niet zou misstaan.

Een troostrijke herfstcombinatie is het kalfsribstuk met paddenstoelen en een vleug truffel in de jus. Waarna we nog ruimschoots de tijd hebben voor een kaasplankje en walnotenmoes naast een stoofpeertje uit Nibbixwoud. De kwaliteit voor de prijs is hier indrukwekkend, alleen zielig dat Saalig zo vroeg dicht moet.

SaaligOosteinderweg 57 Wognum0229 572487 wijngaardsaalfhof.nl