'Bolero' fijn broeierig bij Iván Fischer

Brazilië Festival: Concertgebouworkest/I. Fischer. Gehoord: 12/10. Herh./Radio 4: 16/10,14 u. (live) ****

Denk je aan muzikaal Brazilië, dan denk je aan de samba en Astrud Gilberto. Aan Caetano Veloso, Jobim en Heitor Villa Lobos. Maar verder?

Het Brazilië Festival van o.a. het Concertgebouw moet dus wel genreoverschrijdend zijn. Soms worden wankele bruggetjes benut om iets onder festivalvlag te presenteren. En waarom ook niet? Wie weet komt een sambafan zo opeens bij het Concertgebouworkest terecht.

Iván Fischer (Hongaar) leidt het orkest in een bonte ‘ritmische reis naar de basis van Braziliaanse dansen’, met de Bolero van Ravel (Frans) als onvergetelijk strak gespeelde uitsmijter. Het is een feest de houtblazers vrijelijk hun solistisch kunnen te horen etaleren, terwijl Fischer demonstreert hoe een climax pas écht aankomt als daar een kwartier extreem subtiel en broeierig naartoe is getrommeld en geplukt.

De Noches en los jardines de Espana van De Falla (Spaans) zijn betoverend voorspel, mede dankzij een subliem aandeel van pianist Nelson Freire (Braziliaan!) Ook hier zit de jeu in kleuren en ritmes, zoals ook in Milhauds Braziliaans geïnspireerde Le boeuf sur le toit, dat soms tegen Eftelingmuziek aanleunt.

Verrassend om Fischer in dit voor hem atypische repertoire te horen. Komende zomer leidt hij het orkest in Wagners Parsifal bij De Nederlandse Opera. Om naar uit te zien.