Ik ga kijken, laters Bonje met de Buren

Terwijl ik tegelijkertijd mijn tanden probeer te poetsen, mijn schoenen aantrek en op mijn telefoon de tekst ‘aiaiai vijf minuten later sorry!’ probeer te typen, krijg ik opeens zelf een sms’je binnen. ‘Ha lief, het spijt me heel erg, maar ik voel me eigenlijk helemaal niet lekker, waarschijnlijk buikgriep door die warme dagen laatst :(, snel een volgende keer?’ Na het lezen schop ik mijn schoenen weer uit, wrijf met een handdoek het tandpastaschuim van mijn kin en schrijf een sms terug: ‘Wat jammer! Maar vooral erg zielig. Eet maar veel extra zoute kervelsoep en tot snel een volgende keer!’

En ik denk: buikgriep, ik dank je uit de grond van mijn hart.

Nu is het heus niet zo dat ik ervan hou als mijn vrienden ziek zijn, of dat ik stiekem hoop dat ze geveld worden door een agressieve vorm van beri-beri. Maar het is wel zo dat ik het soms heerlijk vind als dingen niet doorgaan.

Zodra iemand afzegt, gaan mijn gedachten moeiteloos naar: een hele avond helemaal niets doen! Met een pyjama aan eten bestellen!Bonje met de Buren kijken op mijn laptop!

Wat geweldig.

Ik vind dit ergens een heel verontrustende reactie. Het lijkt te impliceren dat ik óf altijd afspraken maak waar ik geen zin in heb (vliegvissen met de handtastelijke bovenbuurman) óf zo verwend en ondankbaar ben door een overschot aan vrienden en feestelijkheden dat ik blij ben als even niemand aan me trekt (‘goddank gaat die cocktaildate met Máxima niet door, ik ben óp. Ik ga Bonje met de Buren kijken, laters’).

Toch is het niet zo dat ik zo’n afgezegde afspraak heimelijk stom vind: als-ie wel door was gegaan, had ik het er ongetwijfeld naar mijn zin gehad. Ook denk ik niet dat ik buitensporig veel vrienden heb, of dat mensen liever met mij willen afspreken dan andersom. Wel lijkt een agenda soms als vanzelf vol te stromen, zijn er verjaardagen, koffieafspraken, bioscoopbezoekjes, die-en-die-heeft-dat-ene-ding, familie-etentjes, dingen waar je lief naartoe wil, pubquizavonden en wandeldates. En dat is fijn. Ik wil al die dingen graag doen. Ik wil niets missen. Ik wil erbij zijn. En ook een volgende keer weer.

Als er dan op een gegeven moment iemand afzegt, werkt het als een plotselinge vrijbrief voor een avondje nietsdoen. De lege avond is immers geen lege avond omdat je niks van plan was, omdat je niets hád. Het is een avond waarop iemand anders heeft afgezegd, een gratis vrije avond.

Waarop je zonder schuldgevoel in pyjama een pizza Vier Kazen kunt gaan bestellen.

Renske de Greef