Dankzij prosecco en Barolo borrelen de conflicten op

PB Gronda: Onder vrienden. De Bezige Bij, 126 blz. € 14,90

De ene schrijver gaat steeds dikkere boeken schrijven, de ander dunnere. De Vlaming Paul Baeten Gronda (1981) zit op een krimpkoers: begonnen met ruim 200 bladzijden Nemen wij samen afscheid van de liefde is kwam hij via 150 nu bij amper meer dan 100 bladzijden Onder vrienden. Zelfs zijn naam is uitgebeend: ‘PB’Gronda.

Onder vrienden is een strakgetrokken verhaal, ingedeeld als een zevengangendiner, van aperitief tot afwas – je kunt er zo een toneelstuk van maken, of een lowbudgetfilm. Een met een Italiaanse getrouwde schrijver (‘Ik had veel dingen willen worden voor ik dertig werd. Een paranoïde, kale man was daar geen van’) nodigt zijn vrienden uit in zijn Italiaanse huis om zijn dertigste verjaardag te vieren: een succesvolle zakenman, een klaploper, een stel dat erg jong kinderen heeft gekregen en – het kan moeilijk anders – Laura, de heimelijke liefde van de hoofdpersoon. Zij wordt vergezeld door haar man: een Canadese plastisch chirurg die Bill heet.

De grote lijnen zijn simpel. Wat er aan prosecco en Barolo in de vrienden wordt gegoten, komt er in uitgelekte geheimen en opborrelende conflicten weer uit – met mate trouwens. Als je de film Festen, van Thomas Vinterberg, als uitgangspunt neemt is het allemaal klein bier.

Dat Onder vrienden het zonder spectaculaire botsingen (één gebroken neus, gelukkig is er een plastisch chirurg in de zaal) kan stellen komt vooral door de aangename toon van Gronda. Die heeft zijn verteller met precies voldoende onredelijkheid en zelfspot uitgerust: ‘Als er een raam in de buurt was geweest, dan zou ik eruit gesprongen zijn. Vrijwillige defenestraties deden wonderen voor de boekverkoop, had mijn redacteur ooit gezegd. Hij is een Nederlander, dus ik wist niet of hij het als grap of hint had bedoeld.’

Tussen de dorade en de geheimen door geeft Gronda een sterk portret van het grensgebied waarin de dertigjarigen zich bevinden: tussen het vooruit willen van de tien jaar ervoor en het niet meer terug kunnen van de tien jaar erna. De weifelende houding tegenover ouderschap dat bij die leeftijd hoort, wordt fraai geïllustreerd door het verjaardagscadeau dat aan het eind van het diner wordt binnengebracht: een pup.

Zo zit er meer symboliek in Onder vrienden. Dat de verteller literair gezien op een dood spoor zit – hij heeft met 70 duizend euro uitgeversvoorschot zijn huis gefinancierd – loopt mooi synchroon met zijn verlangen naar Laura, een naam die bij Petrarca al naar lof en literaire roem verwees. Het verlangen zal Gronda, die met zijn eerste twee boeken niet doorbrak, vertrouwd zijn. Het heeft hem er in elk geval toe aangezet zijn beste boek tot nu toe te schrijven.