Ruige groepsdansen

Scapino Ballet Rotterdam met Kathleen+. Gezien: 11/10, Rotterdam. Inl: www.scapinoballet.nl ***

Een kleine twintig jaar geleden maakte Ed Wubbe met de rauwe choreografie Kathleen een statement: onder zijn leiding zou het Scapino Ballet, vanouds een groep die dans voor een jeugdig publiek produceerde, verder gaan als hedendaags dansgezelschap.

Kathleen was destijds ook zeer ‘hedendaags’ en wie het nu ziet, wordt teruggeworpen naar de periode van de Belgische Golf met de kenmerkende val- en rolchoreografieën van Anne Teresa De Keersmaeker en Wim Vandekeybus, en naar de sensatie die Edouard Lock veroorzaakte met zijn hyperdynamische punkdans op garagerock.

Wubbe knoopte al die elementen vaardig aan elkaar. Hij presenteert een groep hangjongeren in een grauw, urbaan decor – men sprak van een ‘nieuwe West Side Story’ – waar zij zich fysiek met elkaar meten in stoere groepsdansen en heftige duetten met grote, krachtige bewegingen.

Tussen de soms gewelddadige energie door gloort nu en dan een glimpje tederheid, want helemaal uitzichtloos is de wereld van Kathleen niet. Het stuk, Wubbes ruigste maar zeker niet inventiefste choreografie ooit, staat nog steeds overeind, mede dankzij en geïnspireerde uitvoering door het zeventienkoppige ensemble.

In het nieuwe Beeswing maakt Wubbe gebruik van urban danstechnieken, maar op een ingetogen en gepolijste manier. Besim Hoti’s bewegingen zijn vloeibaar als water of gefragmenteerd in hortende brokjes, terwijl Annemarie Labinjo in lange, moderne lijnen werkt.

Opnieuw een aardige ontmoeting tussen verschillende stijlen, maar Wubbe heeft wel eens een spannender confrontatie gecreëerd.