op nrcnext.nl: lezers over dienstbaarheid in de horeca

Nederland is het duurste West-Europese land om uit eten te gaan, maar opvallend vaak verandert wat een leuk avondje uit had moeten worden in een beproeving. Kelners en serveersters die je bij binnenkomst negeren of een blik hebben van: o nee, gasten! Die van grote groepen al helemaal chagrijnig worden. Of die stilvallen van vragen over gerechten en wijnen, met verschrikte ogen, alsof er een bom in het etablissement is afgegaan. nrc.next-redacteur Stéphane Alonso luidde gisteren in deze krant de noodklok. „Ik bedoel, waarom zou je eigenlijk nog gaan?” Op nrcnext.nl discussiëren lezers over hun ervaringen in de horeca.

Nederlanders gedragen zich als koningen in de horeca en behandelen bedienend personeel als voetveeg. Ze kijken neer op het werk dat het personeel doet. Gelukkig is het personeel nog altijd keizer. Wanneer gasten bedienend personeel met hetzelfde respect zouden behandelen als zij zelf op het eigen werk wensen te ontvangen, zou er een hoop in de goede richting veranderen. Bart

Oké, de gemiddelde Nederlander is gewoon een lompe boer, maar daar moet je als professional dan ook professioneel mee om kunnen gaan. That’s your job. Arthur

Ik werk zelf in de horeca en wij proberen zo gastvrij mogelijk te zijn. En toch blijven er mensen die dat niet kunnen waarderen. Die altijd zeuren over de prijs, met twee handen zwaaien naar de serveerster. Als ik respect krijg van een gast wil ik er alles voor doen. Maar als het tegenovergestelde het geval is gaat het inderdaad wringen. Caroline

Hier in Utrecht staan veel te veel studenten in de bediening met een houding van ‘ik ben hier veel te goed voor’. In Nederland zijn in de horeca bijna geen vakmensen meer te vinden die echt passie hebben voor hun vak. Ik rij al jaren twee keer per maand 60 kilometer naar het oosten om plezierig uit eten te gaan. In de Randstad is er niks meer aan. Peter

Ik heb onlangs meer dan 45 minuten moeten wachten op de bestelde lunch (2 uitsmijters). Blijkbaar waren we gewoon vergeten.. Ook het afrekenen, vijf keer moeten vragen. „Ik kom zo” , zeiden ze, en dan doodleuk gaan staan praten met een collega, en afrekenen met andere klanten. Pas toen ik opstond, mijn jas aandeed en het restaurant dreigde te verlaten, kon er onmiddellijk afgerekend worden. Wilco

Wij gaan regelmatig naar Duitsland o.a. Düsseldorf, Trier, Emmerich. Het maakt niet veel uit waar je bent maar je word daar echt als gast behandeld. Ga maar naar een groot kaufhaus, daar word je ook keurig geholpen en daar kunnen Nederlanders een puntje aanzuigen. Willem

I’m American. I live in Holland. I love it here, I really do. But one thing can really get my blood boiling: the ‘service’. When a salesperson, waiter, or customer service reacts like they’re doing ME a favor by serving me, I struggle to keep my cool. It’s the other way around buddy. Never forget it. David

Het gebrek aan dienstbaarheid zit gewoon ingebakken in onze VOC-cultuur. Waarom zou ik een stapje meer doen om het iemand anders naar zijn zin te maken als ik er niets voor terugkrijg en als ik er bovendien ook niet voor betaald word? Arthur

Als horecaondernemer vind ik het een tendentieus geschreven stuk. Wel eens in Frankrijk een willekeurig restaurant binnengestapt? Ik durf te zeggen dat je momenteel beter eet in Nederland. Laten we het maar niet over de Franse service hebben; helemaal belabberd. Rene

Tja ik ben zelf 2 weken in Tokyo geweest… Ook daar is de service wel ietsjes beter!!! Misschien is hier de crisis nog niet hard genoeg op mensen neergekomen. Zie liever mensen die hun werk serieus uitoefenen en dit met 1000% inzet doen. Over gasten klagen en dingen als wederzijds respect dat is gewoon geklets. Ik kan niet wachten om te verhuizen naar Japan, waar de gast nog altijd Koning is! Bastiaan

Ik denk dat het probleem tweeledig is. Ten eerste is onze verhouding ten opzichte van het personeel vaak niet duidelijk. Dat heeft met ons gelijkheidsideaal te maken. Is de ober een bediende of onze beste vriend? In landen als de VS of Canada, maar ook Duitsland, is die verhouding veel minder ambigu en zakelijker. Ten tweede liggen door de hoge prijzen in de Nederlandse horeca de verwachtingen hoger: van een hap van veertig euro verwacht je nou eenmaal meer dan als je er vijftien uitgeeft. Ilja

Gastvrijheid heb je of heb je niet. Daar zal een crisis weinig aan veranderen. Hartelijke groet uit Brabant. Louise

Discussieer mee over lompe boeren en bot personeel op nrcnext.nl