Drama, leed en medemenselijkheid

Ooit waren de asielzoekerscentra in het nieuws omdat ze overvol waren. Nu zijn ze in het nieuws omdat ze leeglopen en het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) in crisis raakt, met een op non-actief gestelde bestuursvoorzitter. Maar wat gebeurt er in de centra zelf? Jules Bos (71) werkt al ruim tien jaar als vrijwilliger in een centrum. Hij had lange tijd een eigen levensmiddelenbedrijf, waarvoor hij over de hele wereld reisde. Toen Bos zestig jaar werd, wilde hij meer dan alleen geld verdienen, zoals hij het zelf zegt. Bij toeval raakte hij verzeild in een asielzoekerscentrum in Gilze, dicht bij zijn woonplaats, en hij was diep onder de indruk. „Zeventig nationaliteiten op twee vierkante kilometer. Veel twintigers en dertigers. Wat een vitaliteit – een broeinest van spanningen.” Eerst gaf Jules Bos Nederlandse les aan minderjarige asielzoekers. Nu doet hij er baliewerk voor Vluchtelingenwerk Nederland. „Zeg maar de polikliniek: alle mogelijke problemen en probleempjes oplossen van mensen die, vaak van het ene moment op het andere, in een totaal andere cultuur terecht zijn gekomen.” Onlangs stuurde hij een reeks mooie miniatuurtjes naar de krant, over zijn belevenissen. Een inkijkje in een AZC.
Nederland, Sweikhuizen, 26.09.2011 Asielzoekerscentrum in Sweikhuizen. Het AZC is een van de zeven centra die verdwijnen omdat het COA moet bezuinigen. In totaal verdwijnen er 2600 plaatsen en een paar honderd banen in de opvang. Op het hoofdkantoor verdwijnt 40 procent van de banen. Reden voor de bezuiniging is het teruglopen van het aantal asielzoekers. Centre for asylumseekers in Sweikhuizen. This centre is one of seven centres which will be closed because of the decrease of asylumseekers in the Netherlands. foto: Chris Keulen