All Stars 2 is ongeloofwaardig, plat, maar ook grappig en ontroerend

De cast van All Stars 2: Old Stars.

De eerste All Stars-film was een van de meest sfeervolle, geslaagde Nederlandse komedies van de laatste twintig jaar, schrijft Peter de Bruijn vandaag in nrc.next. De opvolger, sinds deze week in de bioscoop, komt er een stuk minder goed vanaf.

Toen, in 1997, zagen we het voetbalteam in de opmaat naar hun vijfhonderdste wedstrijd. Al jaren speelden ze samen, maar pas nu zouden ze uitvinden wie ze echt zijn en wat ze aan elkaar hadden. Een film over saamhorigheid en volwassen worden.

http://www.youtube.com/watch?v=M0O-q00fcAk

Daar zit direct het probleem met All Stars 2: Old Stars, schrijft Arjen Fortuin vandaag in nrc.next. Elke goede voetbalfilm draait namelijk niet echt om voetbal, maar om iets anders.

“Toch heeft voetbal in al die films een functie, ze drijven stuk voor stuk op een grote honger naar de bal. De achttienjarige Jess in Bend it like Beckham heeft er een opstand tegen haar familie voor over om te kunnen blijven spelen, Remco uit In Oranje isoleert zich en zet zijn gewrichten op het spel voor een kans in het Nederlands jeugdteam, Matthias in Het wonder van Bern zet alles opzij om bij Die Mannschaft te kunnen horen, Bram in All Stars (deel 1) wil koste wat het kost zijn teampje bij elkaar houden, tegen beter weten in trouwens.”

Deze tweede film rond het team van Swift Boys (waarvan de acteurs afgelopen week bij DWDD aanschoven) draait om een trip naar Spanje, onder meer om Barcelona - Real Madrid te zien. Onderweg worden als vanouds de Duitsers beledigd, maar ook het Franse boerkaverbod en de angst voor terrorisme hebben een rol.

Zo goed als de eerste is hij niet, als we de recensies in de ochtendkranten van vandaag mogen geloven. Arjen Fortuin betoogt dat deze tweede film een “verdwazing” mist:

“Wat [...] ontbreekt in de film is niet alleen spelminuten, maar ook de verdwazing die de andere voetbalfilms voortstuwt. Dat heeft zijn logica: de karakters hebben hun loutering al aan het einde van de eerste film meegemaakt, vanaf de eerste minuut van de opvolger weten ze dat er belangrijker dingen zijn dan voetbal.”

En in de korte recensie over de film met “voor de hand liggende en ongeloofwaardige” belevenissen die daarnaast staat (en twee van de vijf ballen toekent) verwijst Peter de Bruijn naar het overlijden van Antonie Kamerling, die vorig jaar rond deze tijd zelfmoord pleegde:

All Stars 2 kreeg een lelijke knauw door het overlijden van Antonie Kamerling, die in het vervolg een belangrijke rol zou hebben. De film bevat steeds nadrukkelijker verwijzingen naar diens droevige einde. Dat is een vergissing, want die feiten zijn veel te zwaar voor deze jongensfilm.”

De Volkskrant is iets guller en kent drie van de vijf sterren toe. Pauline Kleijer schrijft dat All Stars 2 “geslaagde grappen, prima acteerwerk en veel oprecht ontroerende scènes” bevat.

“De combinatie van platte humor en tragiek werkt goed, maar de vorm van overdrijving die Van de Velde op de komische scènes loslaat, is minder geschikt voor de gevoelige momenten. Het scenario stapelt tegenslag op tegenslag, zodat All Stars 2 uiteindelijk meer op een rampenfilm lijkt dan op een komisch drama.”

“Voetbalreünie volgens de formule van de platte klucht”, kopt het stuk van Belinda van de Graaf in Trouw. De Graaf somt op hoe de groep voetbalvrienden een afspiegeling van Nederland is:

“Naast de neger, de homo, de neuroot, de middenstander, de macho en de steuntrekker, is er nu ook de moslim om de afspiegeling [...] compleet te maken. Met z’n zevenen brengen ze een weekend lang voetballend, neukend, drinkend en rokend door.”

En dat is netjes volgens de formule van die voornoemde ‘platte klucht’:

“Een spoor van vernieling achterlatend, met de biersponsor prominent in beeld, en gejatte blotepiemelgrappen van het Belgische meesterwerkje De Helaasheid der Dingen.”

All Stars 2: Old Stars is in 107 Nederlandse bioscopen te zien. Hier staan ze op een rijtje.