Bruto nationaal geluk

J eroen diende de soep heet op, maar Marianne schoof het bord terzijde. Ze nam de benen. Wat was hier aan de hand?

Ze had zin in een reisje. Uitblazen na een zwaar seizoen. Beetje rondkijken; de wereld is groter dan een pelotonnetje. Eerst naar India, dan naar Bhutan, vervolgens naar Kenia. Tot slot bekomen van de indrukken in Italië.

Bhutan, daar wil ik ook nog naar toe. De term bruto nationaal product kennen ze er niet. Ze rekenen in ‘bruto nationaal geluk’, al valt het saldo soms tegen. Dit terzijde.

Ploegleider Blijlevens vindt het reisje maar niks. „Mijn idee is het niet vlak voor een olympisch jaar naar zo’n land te gaan”. India is hem een doorn in het oog. Het risico op infecties is enorm. Voor je het weet ligt de voorbereiding in duigen. Heeft hij hier een punt?

Statisch gezien is het West-Europese darmstelsel niet bestand tegen de bacteriologische wereldmacht India. Jeroen verwijt haar gebrek aan professionaliteit. Maar wat ze in haar kop heeft, heeft ze niet in haar kont. Ze ging.

Jeroen maakt zich zorgen om haar voorbereiding op ‘Londen 2012’, maar vooral om het bruto nationaal geluk van alle Nederlanders. Een gouden plak, die willen wij VOC-erfgenamen wel. Ook professioneel is de plaatsvervangende hypochondrie. Overal loert gevaar, weet Jeroen als ex-sprinter. Aan elke deurklink, aan elk blaadje sla kleeft het noodlot.

Marianne is India al weer uit. In Bhutan zet ze nu in het gezelschap van Erica Terpstra en andere olympische medaillewinnaars het huwelijk van de jonge koning in de verf. Die had geen behoefte aan staatshoofden op zijn feest. Alleen succesnummers brengen de zegen.

Vroeg in de ochtend mediteert ze bij een boeddhistische meester die haar leert wat ze allang wist: juist door waar hij zo benauwd voor is, wordt de mens besprongen. In de kleine uurtjes ledigt ze samen met Erica een meer dan behoorlijke fles. Erica weet: tussen de oren wordt het goud gedolven.

Mariannes mannelijke collega’s waren vorige week op werkvakantie in China: de Ronde van Peking. Uit pure angst besmet te raken met het o zo verboden clenbuterol waar het Chinese vlees berucht om is, werd professioneel kip en vis gegeten. Alsof er met kip geen leuke dingen worden gedaan in de vetmesterij. En vis uit de Gele Rivier? Die geeft onderhand licht af.

Na afloop was tijd voor slenteren over het Plein van de Hemelse Vrede. Daar wordt elke sterveling van onnodige spanningen verlost.