Job versus Jobs

Wat is de overeenkomst tussen Steve Jobs en Job Cohen? Natuurlijk, de verschillen vallen eerder op: Jobs is vorige week na zijn overlijden wereldwijd de hemel in geprezen, Cohen unaniem ten grave gedragen. Ik zeg unaniem, want ook de in allerijl te hulp geschoten fractiegenoten hebben Cohens einde eerder bespoedigd dan vertraagd. Een bokser die door anderen van de vloer moet worden geraapt, is technisch al K.O.

Maar Jobs en Cohen lijken ook op elkaar. Om te beginnen fysiek: het wat scherpe gezicht, de hoge haarlijn, de altijd aanwezige zweem van baardgroei rond de kaken. En nog kenmerkender: de gevaarlijk hakende wenkbrauwen boven die duivelse blik. Het enige verschil is eigenlijk het wat zuinige mondje van Cohen. Maar dat krijg je waarschijnlijk vanzelf na zoveel jaar PvdA.

Nog een overeenkomst: Steve Jobs stond bekend als bijzonder eigenwijs en volgde zijn eigen idee, ongeacht wat de rest van de wereld daarvan vond. Die arrogante eigengereidheid is het handelsmerk van Apple geworden. Ook Cohen roeit graag tegen de stroom in. Hij doet niet mee aan de verruwing van de politiek en het om zich heen grijpende populisme

Waarom dan zo’n verschil in succes?

Psycholoog Brian Spisak van de Vrije Universiteit ontwikkelde een model van goed leiderschap. Belangrijkste element daarin is dat het gezicht van de leider bij zijn boodschap moet passen. Bij een agressieve boodschap hoort een mannelijk gezicht, bij onderhandelen en vredestichten een meer vrouwelijk gezicht. Ik zou de gezichten van zowel Jobs als Cohen willen kwalificeren als mannelijk. De boodschap van Jobs paste daar altijd goed bij: hij trok ten strijde, tegen de grote vijand Microsoft.

Cohen daarentegen predikt vooral het drinken van thee, een typisch vrouwelijke aangelegenheid. En hij blijft maar hameren op het feit dat het ‘om de inhoud moet gaan’. In plaats van het zittende kabinet rücksichtslos te dwarsbomen, beoordeelt hij het beleid op zijn merites. Misschien zit daar wel het probleem van Cohen. Bij zijn uiterlijk zou eigenlijk veel beter een oorlogszuchtige retoriek passen.

Cohen wordt wel eens boos. Maar dat ziet er dan niet uit. Hij kan het gewoon niet. Zijn baardgroei en wijkende haarlijn verraden een hoog testosterongehalte, maar in echte agressie uit zich dat niet. Bovendien wordt hij vooral boos op journalisten, niet op zijn politieke tegenstanders.

Kom op Job, uit dat brave blauwe pak met rode das. Doe een turtleneck met gympen aan en trek van leer. Gooi die agressie er uit. Ergens diep van binnen kun je het.

En als je dat niet wilt, epileer dan in hemelsnaam die wenkbrauwen.

Victor Lamme

    • Victor Lamme