Het werd de recherche, omdat ik zo de samenleving vooruit kon helpen

G.Kooi

‘Ik zocht drie dingen in mijn werk: direct contact met mensen, het oplossen van complexe vraagstukken en maatschappelijke relevantie. Dus dacht ik eraan om arts, architect of rechercheur te worden. Toen ik voor medicijnen werd uitgeloot, werd het bouwkunde.

Ik koos voor de afstudeerrichting Publieke Gebouwen omdat deze een bepaald maatschappelijk nut in zich hebben. Dat viel tegen in de praktijk: na bij drie verschillende architectenbureaus te hebben gewerkt, kwam ik tot de conclusie dat er weinig ruimte was voor mijn eigen idealisme en dat de ontwerpen, door de grote invloed van het geld, vaak resulteerden in standaardoplossingen. Met de economische crisis werd dat alleen maar erger.

Die maatschappelijke betrokkenheid heb ik altijd gehad. Toen ik een middelbare school moest kiezen, wilde ik niet naar het gymnasium, dat vond ik te gesloten. Op mijn basisschool zaten kinderen van allerlei nationaliteiten, dat vond ik interessant.

Een paar jaar terug bleek ik een tumor in mijn kaak te hebben, goedaardig, maar wel op een vervelende plek. Dat was niet alleen eng, het drukte me ook met de neus op de feiten: als ik niet tevreden ben, dan moet ik het roer omgooien. Ik besloot mijn baan op te zeggen en iets anders te gaan doen. Na een grondige zelfanalyse werd het recherchekundige, omdat dat beter voldeed aan mijn drie wensen en ik zo in de meest brede zin van het woord de samenleving vooruit kon helpen.

Ik zit nu in het eerste jaar van mijn opleiding – half werken, half leren – en ik vind het fantastisch. Het eerste jaar maak je kennis met alle kanten van het politievak, krijg je zelfverdedigingslessen en schiettrainingen, ga je mee de straat op en doe je je eerste recherche-ervaring op. Mijn ideaal is om uiteindelijk mee te werken aan grote recherche-onderzoeken naar zware criminaliteit. Hierin komt mijn analytische, kritische en conceptuele manier van denken – het denken in scenario’s – van pas, iets wat ik heb ontwikkeld als architect.’

G. Kooi (30), recherchekundige in opleiding