Krishnamurti in het Overijsselse Ommen

Iedere twee weken bespreekt de boekenbijlage van NRC Handelsblad, in de rubriek ‘Het Onbesproken Boek’, een boek dat onopgemerkt is gebleven. Afgelopen vrijdag ging het om veertig historici over veertig plaatsen van herinnering in Overijssel.

 In de jaren tachtig begon de Franse historicus Pierre Nora aan zijn project Les lieux de mémoire: de beschrijving van de geschiedenis via betekenisvolle plekken. Het vond in Nederland navolging in de vier dikke delen Plaatsen van herinnering, met in totaal 164 plaatsen, zoals hunebedden, Goejanverwellesluis, de Afsluitdijk, Westerbork, Bartlehiem. Het was natuurlijk lastig kiezen. Er waren nog veel meer plaatsen die in aanmerking kwamen om herinnerd te worden. Je zou ook voor één provincie zo’n boek kunnen maken. Dat was wat Wim Coster en Mai Spijkers bedachten, en dat heeft een enorm zwaar (1200 gram) en dik (542 bladzijden) boek opgeleverd, met veertig stukken van veertig verschillende historici over veertig plaatsen van herinnering in Overijssel.

Soms gaat het om plaatsen die ook landelijke betekenis hebben gekregen. Ik noem ijsbaan Bellingeweer in Dalfsen, waar Erben Wennemars zijn eerste slagen maakte. Soms gaat het om lokale geschiedenis die een parallel vertoont met de (inter)nationale geschiedenis: de komst van de eerste elektriciteitscentrale in Borne. Soms gaat het om archeologie (de zandsteenformatie in Losser), folklore (Hutt’nkloas), religie (Krishnamurti in Ommen), wetenschap (de plek waar dokter Kolff zijn eerste kunstnier in elkaar knutselde) of poëzie (de laatste jaren van J.C. Bloem in Kalenberg). Het is allemaal aardig om te lezen, maar ook wat braafjes en opsommerig.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Vrijdag 7 oktober 2011, pagina 10 - 11. Het hele artikel kunt u hier lezen.