'Dankjeblieft' van een teddybeer met ADHD

Lichaamsbeharing is in de dominante jongerencultuur iets voor heel oude en heel vieze mensen. Een stoppelbaardje kan nog wel cool zijn, maar voor het overige dienen mannen en vrouwen zich zoveel mogelijk te ontdoen van elke herinnering aan een eerder evolutionair stadium.

En toen was er ineens Paul Turner. De coaches van de onorthodoxe talentenjacht The Voice of Holland (RTL4), met hun rug naar de audities, hoorden een vreemde rauwe stem Amy Winehouses versie van Valerie zingen. Uit de reacties van het publiek konden ze ook afleiden dat er iets bijzonders aan de hand was.

Toen ze hun stoelen omdraaiden, wisten ze niet wat ze zagen: een mollige teddybeer met ADHD in een minuscuul hemdje, waar aan alle kanten weelderig rossig borsthaar onder vandaan kwam. Als hij zijn beide armen in de lucht stak, ontvouwden zich onder de oksels taferelen die een lifestyleblad niet eens hardop zou durven benoemen.

Een excentrieke ster is geboren, die ook nog eens hoogst amusante teksten aflevert. De 25-jarige Brit woont nog maar kort in Nederland, waar hij deel uitmaakte van de cast van de musical We Will Rock You, over de bijna even merkwaardige en harige rockster Freddie Mercury.

In zijn introductie zei hij in ongelukkig Nederlands „Ik haat Paul Turner” en trakteerde hij presentatrice Wendy van Dijk op een potje Riverdance. Een jeugdfoto toonde hem als een Billie Turf in kostschooluniform. We kunnen niet wachten op een duet met Paul de Leeuw, maar op Twitter riep de nieuwe held vast met een welgemeend neologisme „Dankjeblieft!”

Terwijl John de Mols ouderwets kneuterige spelletjesprogramma Ik hou van Holland (RTL4) de concurrentie op zaterdagavond verplettert, tapt hij op vrijdag met The Voice of Holland (3,3 miljoen kijkers) uit een ander vaatje. Dit succes, ook onder kijkers die het normaliter nog geen minuut uithouden bij een talentenjacht, staat voor een terugkeer naar het tolerante Nederland, dat buitenlanders en andere vreemde snuiters omarmt.

Zo zagen we vrijdag de Molukse Danjil Tuhumena met een snerpende gitaarsolo en slechts een mohawk op zijn hoofd de zaal inpakken. Het Sallandse rockfenomeen Erwin Nyhoff, al jaren als The Prodigal Son een festivalfavoriet van fijnproevers, zette een forse stap richting mainstream met een klinkende cover van Bruce Springsteens The River.

Het zijn niet alleen de bovengemiddelde kwaliteiten van de deelnemers die The Voice of Holland zo onderhoudend maken. Met steeds andere middelen vertelt het programma spannende verhalen, door bijvoorbeeld bij de broodafdeling van een supermarkt een verbijsterde employé met draaiende camera voor de audities uit te nodigen of de gefaseerde instorting van een afgewezen blonde Haagse („ik ben geen hockeytrutje”) genadeloos te registreren. The Voice maakt Nederland er weer wat leuker op.