Zij: 'Zijn vaste lasten zijn gigantisch'

Hanneke Hammes (46), sociaal psychiatrisch verpleegkundige:

„Mijn rol in onze relatie is het bewaken van de financiële grenzen. Af en toe moet ik echt op de rem gaan staan. Dat vind ik niet altijd leuk, maar iemand moet het doen. John mag denken dat het geld vanzelf wel weer binnenkomt, maar zijn vaste lasten zijn gigantisch. Die moet je wel kunnen opvangen.

„Mijn werk houdt me scherp: het is waardevol om ook een andere rol te hebben dan die van moeder. Bovendien vind ik een eigen inkomen belangrijk. Ik heb de luxe dat ik parttime kan werken en dat we een vaste oppas hebben die altijd kan. Dat geeft veel rust.

„Dat we min of meer gedwongen voorlopig toch in dit huis blijven, is prettig voor de kinderen. Makkelijker dan in de stad kunnen ze hier op de fiets naar vriendinnetjes. Maar ik blijf hier zeker niet wonen tot ons pensioen. John kan soms zeggen: ‘In dat huis wil ik wel oud worden.’ Maar dan denk ik: oud worden? Nee! Ik woon niet graag lang op dezelfde plek.

„Ik vind de korting op huisartsen erg rigoureus. Terecht dat ze staken. Beantwoorden huisartsen de spoedlijn niet binnen 30 seconden, dan lopen ze meteen risico op een absurde boete die wel kan oplopen tot 30.000 euro. Dat vraagt om meer personeel. Maar hoe kun je iemand voor 20.000 euro per jaar aannemen, als je zelf met 20.000 euro gekort wordt? John werkt waanzinnig hard en moet soms binnen enkele seconden over leven en dood beslissen. Dat is zwaar werk. Ik vind dat loon en werk in verhouding moeten staan met elkaar.”

Anne Dohmen