Tactvol

Mijn schoonmoeder van 91 ligt in bed opgebaard, thuis in haar flat op driehoog. Ik ben erbij als twee mannen van de uitvaartonderneming haar lichaam komen ophalen, de dag voor de begrafenis. Duidelijk gewend om met kwetsbare nabestaanden om te gaan, leiden ze elke handeling omzichtig in. „Nu gaan we de kussens weghalen, dan zakt mevrouws hoofd een stukje naar beneden.” En: „Nu sluiten we de brancard”, wanneer ze de plastic hoes dichtritsen en de riemen vastgespen. Ik wil achter hen aan lopen, de trap af, maar tot mijn verbazing gaan we met de (zeer krappe) lift naar beneden.

Schoonma zetten ze zonder enig begeleidend commentaar rechtop tegen de achterwand.

Brigit Kooijman

Ikjes zijn ervaringen vervat in 120 woorden. Insturen via nrc.nl/ik