Rock-'n-roll op Parijse wijze

The Kooples opende in drie jaar tijd 24 winkels in Parijs. Een bloesje dat van zijde lijkt, blijkt hartstikke synthetisch.

Wat

The Kooples werd in 2008 opgericht door drie Franse broers: Alexander, Laurent en Raphael Elicha, wiens ouders de oprichters van het damesmerk Comptoir des Cotonniers zijn. Bekend zijn de advertenties van The Kooples (Franse uitspraak van ‘the couples’) waarin jonge, beeldschone ‘real life’ stelletjes afgebeeld worden.

In Frankrijk is het merk mateloos populair: alleen al in Parijs zijn er binnen drie jaar 24 winkels geopend. Daarnaast heeft The Kooples filialen in zo’n veertig andere Franse steden en is de kleding te koop bij warenhuizen Lafayette en Printemps. Sinds kort zitten er ook zeven winkels in Londen en één in Madrid. Nederlanders moeten het doen met de webshop.

Wat hebben ze

Jonge, hippe kleren met een hoog rock-’n-rollgehalte, maar dan wel op een typisch Parijse manier. Niet voor niks worden Serge Gainsbourg en Jane Birkin als het ultieme Kooples- koppel beschouwd. Ook zijn er veel Britse invloeden te zien, vooral nu er sinds kort wordt samengewerkt met kleermakers van het Londense Savile Row.

In de winkel zijn opvallend veel skinny jeans te zien. Ze worden gecombineerd met cardigans, ‘zijden’ bloesjes voor haar, overhemden voor hem, gebreide truien, smalle colbertjes, lange wollen jassen en platte enkellaarsjes. De kleur van het seizoen is bordeauxrood.

Op het eerste gezicht zien de kleren er niet slecht uit, vooral de jasjes zijn mooi strak gesneden. Maar als ik een bloesje pas dat van een afstandje zijde leek, blijkt het hartstikke synthetisch. En dan is 175 euro opeens best veel geld. Bij nader inzien zijn de skinny jeans (130 euro) van wel erg dunne stof gemaakt en heeft een paar leuke pumps (275 euro) plastic zolen. Al pas ik ook een grijs colbertje (350 euro) waar eigenlijk niets op aan te merken valt.

Hoe ziet het eruit

De muren zijn wit, de vloer en de strakke, simpele meubels zwart. In de donkere pashokjes zijn de wanden bedekt met zwart nepleer. De linkerhelft van de winkel is aan vrouwen gewijd, de rechter aan mannen. Uit de speakers klinken klassiekers van The Smiths.

Hoe word je geholpen

De jongen door wie ik geholpen word, heeft een baard, een loeistrakke broek en armen vol tatoeages, en gedraagt zich net zo cool en nonchalant als hij eruit ziet. Als ik vraag of een paar pumps ook in maat 41 verkrijgbaar is, trekt hij een moeilijk gezicht. Na overleg met een collega krijg ik ‘non’ te horen. De damesschoenen van The Kooples gaan maar tot maat 40. Hoezo dat? Hij haalt z’n schouders op. Uitleg of verontschuldigingen krijg ik niet, al kan dat ook iets te maken hebben met zijn niet al te beste Engels.

Voor wie

De woest aantrekkelijke Parijzenaren uit de advertenties.