Kunstreis

Reiziger van beroep Ivo Weyel ontmoet het perfecte gezin.

Het is bijna eng om te zien: het perfecte gezin aan het ontbijt in het Romeinse Excelsior hotel. Vader en moeder, beiden zeer fraai, hij grijzend aan de slapen, precies daar waar mannen moeten grijzen, zij type ‘when I was a model’, hij chic blootsvoets in suède loafers, zij nonchalant beeldig in kreukvrij linnen (hoe krijgen sommige mensen dat toch voor elkaar, linnen zonder kreukels?). Ze hebben twee kinderen, zo uit een catalogus geplukt, natuurlijk een jongen en een meisje, ik schat ze rond acht, negen jaar, blond en blauwogig, kaarsrecht zittend, hun gekookte eitjes voorbeeldig gemanierd opetend. („Papa, mag ik even het zout?” „Natuurlijk schatje, alsjeblieft”. „Dank je wel, papa”).

Een vrouw voegt zich bij ze aan tafel. Vanzelfsprekend staat hij op als hij haar een hand geeft en schuift hij haar stoel aan.

Later die dag zie ik ze weer bij het MAXXI museum, het hypermoderne museum van architect Zaha Hadid, een bouwkundig hoogstandje, gevuld met eigentijdse kunst. Het gezin luistert aandachtig naar de vrouw die uitleg geeft over de buitenkant van het gebouw. Binnen geeft ze toelichting bij een manshoge stapel oude lappen, waarbij een starnakel naakt wit vrouwsbeeld staat, een kunstinstallatie van Michelangelo Pistoletto. De kinderen giechelen niet, maar stellen gerichte vragen, met ernstige gezichtjes. „Waarom is die vrouw bloot?”

Ik krijg de neiging het gezin met pek en veren te besmeuren, de kinderen een bal toe te werpen en hun toe te voegen: schop die door een ruit! Ga zaniken om een ijsje, trek de haren van je zusje uit model of plas op z’n minst in die veel te witte broek van je. Maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik raak beschaafd met ze in gesprek en leer dat ze een culturele reis door Europa maken, georganiseerd door Pinacoteca, een New Yorks reisbureau dat louter reizen samenstelt op basis van moderne kunst, architectuur en eigentijdse cultuur.

Dat is de nieuwste trend, verzekert Joanne van Pinacoteca me. Iedereen uit hun doelgroep heeft het Louvre al eens gezien, de Sixtijnse kapel en de Hermitage, en wil nu naar de allernieuwste musea in Italië, de door Calatrava en Gehry ontwerpen wijngoederen in Spanje, de moderne kunstbeurzen in Miami en Bazel. Ze vertelt dat er zelfs een hele nieuwe generatie Russen is, die zo wil rondreizen, al onze vooroordelen ten spijt.

Mijn vooroordelen omtrent de Family Perfect beginnen ook aardig af te brokkelen. Ze blijken zelfs aardig. En ze gaan met de kinderen als afsluiting van de trip drie dagen naar Disneyland. Hoe de kinderen dat vinden?

„Heel erg leuk, meneer.”