Digitale drama (6)

Het artikel over het digitale drama (Wetenschapsbijlage 10 & 11 september) gaat met name in op de digitalisering van relatief modern, gedrukt erfgoed. Het merendeel van ons geschreven erfgoed (over foto’s, bewegend beeld en beeldende kunst heb ik het nog niet eens) is echter handgeschreven of getypt materiaal dan wel goedkoop drukwerk. Als de in het artikel genoemde norm van één fout per 10 pagina’s wordt gehanteerd, zijn deze bronnen niet geschikt voor de automatische verwerking tot machineleesbare informatie.

Belangrijk is ook de verspreiding van kennis die het mogelijk maakt om duurzame keuzes te maken. Als bijvoorbeeld bladzijdes goed gescand zijn, kunnen ze in de toekomst met verbeterde ocr opnieuw worden verwerkt. Erfgoedprofessionals moeten zich concentreren op de ontwikkeling van deze kennis. En als geesteswetenschappers de ontwikkelingen niet kunnen bijhouden, mogen we van erfgoedprofessionals verwachten als katalysator te fungeren.

Ir Ivo Zandhuis

Adviseur voor digitale toegankelijkheid van culturele informatie, Haarlem