Publieke tv manmoedig op zoek naar de afhakers

De publieke omroep heeft de opdracht om alle Nederlanders te bereiken. Nauwgezet is in kaart gebracht welke marktsegmenten in dat opzicht problemen opleveren. De extra inspanning om juist die doelgroepen te behagen werpt soms wel vrucht af, en dan weer niet.

De toelating van WNL en in veel mindere mate PowNed tot het publieke bestel moest de desertie naar de commerciële zenders afremmen van de groep die vroeger ‘maatschappelijk teleurgestelden’ heette. Sindsdien is het marktaandeel van de publieke omroep echter afgenomen, vooral ten gunste van RTL.

Deze week begon een manmoedige poging van de NTR om juist diegenen aan zich te binden die in de namiddag niets beter te doen hebben dan televisiekijken.

Voor het nieuwe dagelijkse programma 5op2 zou het mes aan twee kanten moeten snijden. Enerzijds wordt in dat magazine aandacht besteed aan onderwerpen die de onderkant van de samenleving bezighouden, zoals in de eerste week ‘misdaad’. Anderzijds kan in een toegankelijke verpakking juist voorzichtig inhoudelijk tegengas worden gegeven.

Je nodigt bijvoorbeeld gasten uit die het slachtoffer zijn geweest van geweldsmisdrijven en die luidruchtig om strengere straffen vragen, tot aan ophangen en doodschieten toe. Daar zet je dan een welbespraakte en sympathieke ex-gedetineerde tegenover die mag duidelijk maken hoe onmenselijk en zinloos een langdurig verblijf in de gevangenis is.

Elke dag heeft 5op2 een andere vaste presentator: Catherine Keyl op maandag, Sipke Jan Bousema op dinsdag, Jörgen Raymann op woensdag, Dieuwertje Blok op donderdag en Lucille Werner op vrijdag. Tot nu toe voegde Blok zich het soepelst in dit format en had Raymann er de meeste moeite mee. Hij verwarde namen van gasten en straalde uit dat hij daar niet voor zijn plezier stond.

Blok kwam vooral in haar element toen ze een kunstwerk van Jackson Pollock mocht verdedigen tegen de voor de hand liggende schampere opmerkingen.

De kijkcijfers zijn desastreus en doen vermoeden dat dit niet de manier is. Daarentegen is een ander offensief wel zeer succesvol. Ook jongeren met een voorkeur voor sociale media haken af. Zij worden uitstekend bediend door NOS op 3, dat al bijna vijf jaar bestaat, maar steeds beter wordt.

Dit nieuwsbulletin verhoudt zich ongeveer tot het NOS Journaal als nrc.next tot NRC Handelsblad. Er is enige overlap, maar toon, vormgeving, tempo en onderwerpkeuze verschillen aanzienlijk.

Het komt vaak voor dat prikkelende items van NOS op 3 alleen daar aan de orde komen: veel buitenland (via Skype), media, internet en populaire cultuur.

De drie presentatoren (René van Brakel, Annechien Steenhuis en Mustafa Marghadi) hebben precies de goede toon, tussen autoriteit en twitteraar. Steenhuis is de beste en verhuist nu naar het NOSJournaal.