Film die je fysiek voelt

Kan door huid heen

Ned. 2, 22.55–00.35 uur

Twee jaar geleden won deze debuutfilm van Esther Rots drie Gouden Kalveren. Een voor de montage door Rots zelf, een voor hoofdrolspeelster Rifka Lodeizen, en ook nog een speciale juryprijs, die werd toegelicht door de jury in een prikkelend statement: „In een tijd van verregaande professionalisering, dichtgetimmerde scenario’s en vaststaande regels doet het de jury deugd dat er ook films kunnen worden gemaakt buiten de gebaande paden.” Terechte waardering voor een zeer zintuiglijke film die je bijna fysiek voelt. Hij werd door een kleine crew van vijf man gemaakt. Het resultaat van hun inspanningen is een film waarin sterke emoties zich vooral naar binnen keren. Rots brengt de toeschouwer met allerlei filmische middelen – springerige montage, eigengereide muziek, ontregelend geluid, indringend camerawerk – in het hoofd van Marieke (prachtig gespeeld door Lodeizen), een jonge vrouw uit Amsterdam die na te zijn aangerand naar Zeeland gaat en zich daar terugtrekt op een vervallen boerderij. Terwijl ze haar angsten en wanen onder ogen ziet, knapt ze de boerderij op. Deze intensieve verbouwing loopt parallel aan de ‘restauratie’ van haar psychische gesteldheid, die langzaam verbetert.

André Waardenburg