Marietje Kessels en de Kerk

Het verhaal over de moord op Marietje Kessels (NRC, 4 oktober) trof mij onmiddellijk door een aantal ernstige onwaarschijnlijkheden.

1. Men had ‘een man’ in een zijportaal zien wenken. Rooms-Katholieke geestelijken gingen in die tijd altijd gekleed in een zwarte soutane. Het valt te betwijfelen of ze wel burgerkleding hádden. Wanneer men ‘een man’ kon zien, kon men ook zien of hij een soutane aan had. Dat zou een belangrijke aanwijzing tegen de pastoor zijn geweest, maar in eerste instantie zijn dragers van burgerkleding gearresteerd.

2. Er zouden ‘twee gezanten van het Vaticaan met een koets’ zijn gekomen. De Rooms-Katholieke Kerk had en heeft altijd een voorkeur voor discretie. Ook in die tijd moet een rijtuig zijn opgevallen. Een voetganger was onopvallend. Voorts geeft 2 gezanten 2 x meer kans dat er één later zijn mond voorbijpraat.

3. Wie de structuur van de Rooms-Katholieke Kerk enigszins kent weet dat in een geval als dit er een boodschapper van het Bisdom zou zijn gekomen, niet van het Vaticaan.

4. De ‘gezanten’ zouden de schuld van de pastoor hebben toegegeven. Indien zij dat al wisten, was dat volkomen overbodig. Immers, dreigen met vervolging wegens laster of smaad én een zakelijke boycot zouden al voldoende zijn geweest. Het bekennen van diens ‘schuld’ zou bovendien contraproductief kunnen werken. Juist bij erkende schuld had een spreekverbod de woede van de ouders kunnen opwekken, en dus de kans dat die tóch voor hun dode kind waren opgekomen. Daarbij zouden die ‘gezanten’ in een rechtszaak betrokken kunnen worden en voor de keus kunnen komen te staan: toegeven dat de pastoor de dader was, of meineed plegen. Geen positie waarin de Kerk zich zonder noodzaak zou begeven. Zó stom zijn ze echt niet!

5. Men leze de werken van wijlen prof. Wagenaar na op de betrouwbaarheid van ‘herinneringen’ en vooral op wat de tijd daarmee doet.

Veel waarschijnlijker is dat, toen er definitief geen vervolging tegen de pastoor werd ingesteld, de kerk de familie gemaand heeft hem niet tóch als schuldige of verdachte aan te wijzen. Drukmiddelen als de genoemde werden in die tijd inderdaad niet geschuwd.

O.L.E. Jongmans

Wateringen

    • O.L.E. Jongmans