Een prijs voor het minst slechte tv-interview

Toevallig kwamen ze gisteravond allemaal live in actie, de vier genomineerden voor de Sonja Barend Award. Dat is een aardig initiatief van de VARA Gids om jaarlijks deskundigen het beste televisie-interview van het jaar aan te laten wijzen.

Vorig jaar won terecht Clairy Polak voor een hard en zakelijk, niet-portretterend gesprek in Nova met DSB-bestuurder Hans van Goor. Zaterdag reikt Sonja Barend (71) in een eenmalige comeback zelf de prijs uit. De door de VARA Gids genomineerde gesprekken zijn echter geen van alle erg geslaagd.

Drie hebben een overwegend journalistiek karakter, alleen het interview dat Matthijs van Nieuwkerk in januari in De wereld draait door (VARA) hield met Antonie Kamerlings weduwe Isa Hoes zou je psychologisch kunnen noemen.

Het was ook naar de mening van Van Nieuwkerk zeker niet zijn beste interview van het jaar. Dat met een andere weduwe, schrijver Connie Palmen over Hans van Mierlo, groef dieper en was oneindig veel gevatter en genuanceerder.

Ook de andere kandidaten kunnen meer dan ze in het voorgedragen werk lieten zien. Twan Huys gaf Srebrenicaveteraan Thom Karremans in augustus in Nieuwsuur (NOS/NTR) de kans om zonder veel weerwerk zijn straatje schoon te vegen. Ook Jeroen Pauw en Paul Witteman lieten in april Albert Drent, voormalig directeur van kinderdagverblijf ’t Hofnarretje, wegkomen met uitvluchten over zijn mogelijke kennis van de Amsterdamse zedenzaak. Dat gesprek deed, ook toevallig gisteren, het Openbaar Ministerie nog eens over: uiteraard achter gesloten deuren en met echte dossierkennis.

De vreemde eend in de bijt van de nominaties is Sven Kockelmann. Hij wordt voorgedragen wegens een aflevering uit juni van Oog in oog (KRO) waarin hij het spervuur opende op de extreemrechtse presidentskandidaat Marine le Pen.

Vermoedelijk geïmponeerd door Kockelmanns redelijke beheersing van de Franse taal zag de VARA Gids over het hoofd dat zijn agressieve aanpak volledig afgleed op Le Pens geharnaste pose van de vermoorde onschuld.

Ik moet toegeven dat Kockelmanns gedram soms aanzienlijk meer succes boekt. Gisteren voerde hij bijvoorbeeld een aardig gesprek met Dick Benschop, president-directeur van Shell Nederland en nog steeds lid van de PvdA. Maar ook nu is Kockelmanns ijdelheid soms niet te harden en vallen plompverloren vragen als „Klopt het dat u vroeger een womanizer was?” wel heel erg uit de toon.

De VARA Gids nodigde me met klem uit een stem uit te brengen. Daar had ik eigenlijk geen zin in, gezien de teleurstellende opties. Omdat ik het nog steeds een zinnig initiatief vind, heb ik me gedragen als een burgemeester in oorlogstijd en heb gekozen voor het minst slechte interview van de vier. Dat was dat van Van Nieuwkerk met Hoes. Ik hoop dat hij wint en de prijs weigert.