Weinig echte concurrentie voor Ermotti bij UBS

Egon Zehnder heeft een zware taak. Na het abrupte vertrek van Oswald Grübel zoekt de headhunter een bestuursvoorzitter voor UBS. De ideale kandidaat moet praktijkervaring hebben, en de vaardigheid om met risico’s om te gaan combineren met private banking-charme en het vermogen om de gedemoraliseerde troepen van de Zwitserse bank te inspireren. Gezien de voorkeur voor een Zwitser zijn er weinig geloofwaardige alternatieven voor interim-topman Sergio Ermotti.

Het moet niet zo moeilijk zijn om een longlist op te stellen. Binnen UBS zelf zijn de voornaamste concurrenten uitvoerend directeur Ulrich Körner, Jürg Zeltner van de divisie voor private banking en voormalig financieel directeur van Morgan Stanley David Sidwell, die het onderzoek leidt naar het handelsschandaal bij de bank. Vertrekkend topman Josef Ackermann van Deutsche Bank en Hugo Bänziger, de chef van de afdeling risicobeheer van deze Duitse bank – allebei Zwitsers – mogen ook een telefoontje verwachten, evenals Boris Collardi, hoofd van Julius Bär, en Bill Winters, de vroegere medetopman van de zakenbankdivisie van JP Morgan.

Minder voor de hand liggen John Mack, die binnenkort zal aftreden als president-commissaris van Morgan Stanley, Stephen Hester, bestuursvoorzitter van Royal Bank of Scotland, en de vroegere bestuursvoorzitters van Goldman Sachs John Thornton en John Thain.

Van hen zijn Ackermann, Mack, Thornton en Thain waarschijnlijk het meest ervaren – een belangrijke overweging, gezien het feit dat Axel Weber, oud-voorzitter van de Bundesbank, die president-commissaris van UBS zal worden, geen commerciële achtergrond heeft. Maar Thornton heeft acht jaar lang geen uitvoerende rol meer gespeeld, terwijl Thain zijn reputatie aan het oppoetsen is na een turbulente periode bij Merrill Lynch.

Winters, Bänziger en Sidwell scoren goed op risicobeheer, terwijl Körner eveneens bekendstaat als iemand die veilig te werk gaat. Zeltner en Collardi zijn de beste ‘mooipraters’, een vaardigheid die waardevoller zal worden naarmate de bank krimpt. Ackermann, Mack, Thain, Hester en Collardi zijn bestuursvoorzitter geweest, terwijl Ermotti op een haar na de toppositie bij UniCredit is misgelopen.

UBS kan tot de slotsom komen dat andere factoren belangrijker zijn dan nationaliteit – Brady Dougan van Crédit Suisse is immers Amerikaans. Maar als de bank vasthoudt aan een Zwitserse bestuursvoorzitter wordt het aantal geloofwaardige kandidaten kleiner. Een tandem van Ackermann en Weber, ooit voorzien voor Deutsche Bank, is een aanlokkelijk vooruitzicht, maar zou vereisen dat Ackermann afziet van zijn controversiële overstap naar het voorzitterschap van de raad van commissarissen van Deutsche. Ermotti heeft nog veel te bewijzen. Maar het lijkt erop dat hij de beste kaarten heeft.

Margaret Doyle

Vertaling Menno Grootveld