Verhaal wel erg slap excuus voor dansjes

Body Language. Jeffrey Elmont. Met: Ingrid Jansen, Lorenzo van Velzen Bottazzi, Boris Schreurs, Sigourney Korper, Ruben Solognier. In: 86 bioscopen. **

Zonder het grote succes van het tv-programma So You Think You Can Dance zou de film Body Language niet bestaan. De helft van de dansers in deze dansfilm komt uit deze show van RTL, de andere helft komt uit andere talentenshows: Move Like Michael Jackson en Dancing Queen. Urban dance is hot. Ook het succes van recente, dynamische dansfilms als de Step Up-reeks maakt het logisch dat de makers zich aan een Nederlandse dansfilm wagen.

In Body Language zijn veel verschillende danssoorten te zien, van breakdance tot ballet, maar ook het onder jongeren populaire ‘free running’: als een gek door de stad rennen, waarbij allerlei objecten acrobatisch worden uitgebuit, zoals muurtjes, lantarenpalen en prullenbakken. Hoe vloeiender de beweging, hoe beter.

In Body Language mogen vijf dansers in New York meedoen aan een competitie. We zien ze kibbelen, oefenen, verliefd worden en weer oefenen. Allemaal hebben ze hun sores: de een zoekt zijn vader, de ander doet alsof ze rijk is. Het verhaal is slap en suf, maar is natuurlijk slechts een excuus om dancemoves te tonen, waarbij videoclipregisseur Jeffrey Elmont tot vervelens toe grijpt naar de slowmotionknop en de muziek keihard zet. De tactiek van de overrompeling: lust de doelgroep het?

André Waardenburg