Stoppelbaard-twitterjongens

Ik ontmoette laatst een aantal online vrienden in het offline leven en noemde ze de hele dag bij hun twitternaam. Het gekke is dat ze er gewoon naar luisterden. Je hebt een bepaald beeld van die mensen en als je ze offline ontmoet, is dat even wennen. In het echie praat je niet met hashtags of stopwoordjes die je op Twitter wel gebruikt, kun je geen foto’s posten van grappige momenten en kun je niet iemand volgen.

Op meetings word ik altijd geplaagd omdat ik uit Brabant kom. „Zeg eens ‘grappig’? Ah toe!”

„Nee, dat ga ik niet zeggen.”

„Haha, hoorde je dat? Die zachte G!”

Hoe onwerkelijk is het dat je via het internet vrienden kunt worden met iemand die in Overijssel woont? Dat je kunt tweeten met iemand die duizenden kilometers verderop zit? De wereld is kleiner en tegelijk veel groter geworden. Mooie uitvinding hoor.

In de herfstvakantie gaan we een tweetup organiseren in Utrecht. Utrecht ligt lekker centraal, dus hopelijk komen er veel tweeps uit het hele land. Voluit heet onze tweetup: „Toffe twittermeisjes en stoppelbaardtwitterjongens meeting.” Wij, de toffe twittermeisjes, zijn gek op stoppelbaardtwitterjongens. Wel zijn ze haast onvindbaar; nu is de verdeling ongeveer vier twittermeisjes op één stoppelbaard-twitterjongen.

Marissa van Loon