Sorry, ik heb een lijntjesdilemma

Hoe een welbekend sociaal probleem in zeven stappen tot stand komt. 1. Terwijl je ’s middags nadenkend op een broodje geitenkaas kauwt, besef je plotseling dat je die avond niets te doen hebt. Normaal gesproken heb je uiteraard een levendig, bruisend en woest-interessant sociaal leven, maar vandaag is er opeens een onverwachte lacune in je

Hoe een welbekend sociaal probleem in zeven stappen tot stand komt.

1. Terwijl je ’s middags nadenkend op een broodje geitenkaas kauwt, besef je plotseling dat je die avond niets te doen hebt. Normaal gesproken heb je uiteraard een levendig, bruisend en woest-interessant sociaal leven, maar vandaag is er opeens een onverwachte lacune in je agenda, een aaneenschakeling van lege uren die zich genadeloos voor je uitstrekt. Even denk je na over het eindelijk kijken van die verantwoorde klimaatveranderingnatuurdocumentairereeks die je voor je verjaardag hebt gekregen, maar eigenlijk heb je veel meer zin om iets te ondernemen. Iets met vrienden en goedkope lasagne en een haaienfilm.

2. Je sms’t persoon A. ‘Hi, heb je zin om vanavond samen te eten & naar de film te gaan? Naar haaien die alleen maar sexy jonge mensen lusten?’

3. Persoon A. is waarschijnlijk aan het werk, op een familiedag of permanent ondergronds, want hij reageert niet. Je probeert hem nog eens te bellen en spreekt zijn voicemail in, maar er komt niets.

4. Je wacht nog een uur en pakt dan resoluut opnieuw de telefoon ter hand. Ditmaal scroll je in de telefoonlijst naar persoon B. ‘Vanavond samen eten en naar een film, bijvoorbeeld – ik noem maar wat – met bloeddorstige gemuteerde haaien?’

5. Binnen een kwartier heeft persoon B terugge-sms’t. ‘Prima plan! Niks prettiger dan na een diner ook andere dieren van hun eten zien genieten.’ Je leunt tevreden achterover in je stoel: je avond is veilig.

6. De telefoon gaat opnieuw. Het blijkt een sms’je van persoon A te zijn: ‘Hoi! Sorry, zie je sms’je nu pas, ik was de hele dag aan het kijken bij ’t boren van de Noord/Zuidlijn, dus ik had geen bereik. Maar film en eten vanavond, leuk! Hoe laat spreken we af?’

7. En voilà: het probleem ontvouwt zich. Hoe moet je dit oplossen? Een optie zou zijn om met zijn drieën te gaan, maar vaak zijn persoon A en B wel bekenden, maar geen vrienden. Daardoor zou je óf een ongemakkelijk verhaal moeten ophangen over de reden van de spontane bijeenkomst (‘opeens dacht ik: jullie zouden elkaar vaker moeten zien! Jullie zijn namelijk allebei zó geweldig, dat ik het als een mísdaad zou zien om jullie bij elkaar weg te houden’), óf je zou aan persoon B moeten vertellen dat hij tweede keus is.

Maar als je besluit om iemand af te bellen, wie zou het dan moeten zijn: degene die je als tweede meevroeg, of degene die als tweede reageerde? Is er bij afspraken een soort ‘eerst reageert, eerst maalt’ principe?

Er zou hier een woord voor moeten zijn. Bijvoorbeeld ‘lijntjesdilemma (zn): als voorzorgsmaatregel meerdere lijntjes uitgooien, waarna te veel vissen happen.’ Zodat je als het probleem zich voordoet, eerlijk tegen persoon A kan zeggen: ‘Sorry, er is een lijntjesdilemma ontstaan. Wat zullen we doen?’ Waarna er met begrip op wordt gereageerd – het kan ons immers allemaal overkomen.