Leeuwenkoning schiet 3D te hulp

scene uit de animatiefilm The Lion King (1994) FOTO: Disney "THE LION KING" (L-R) Timon (voice by Nathan Lane), Pumbaa (voice by Ernie Sabella) ©Disney Enterprises, Inc. All Rights Reserved.

The Lion King 3D. Regie: Rob Minkoff en Roger Allers. In: 96 (NL) en 46 (OV) bioscopen.

Tot veler verrassing stond de 3D-versie van Disney’s The Lion King twee weken op de eerste plaats in Amerika. De 17 jaar oude film versloeg Moneyball, een film met Brad Pitt, en bracht in tien dagen ruim 60 miljoen op. Leuk voor Disney, maar vooral goed nieuws voor de 3D-industrie.

3D heeft het de laatste maanden moeilijk. Veel bioscoopbezoekers kozen ervoor om 3D-films in 2D te zien. Waar voorheen het aandeel verkochte 3D-kaartjes rond de 65 procent lag, is dat gezakt naar 45 procent. De meeste mensen zien dus liever een film ‘plat’ dan in 3D. Daar zijn meerdere oorzaken voor. Een 3D-kaartje is duurder, en zo’n grote bril is toch vervelend. Maar bezoekers klagen ook over het modderige beeld bij veel 3D-films. Ze zijn te donker, zoals recentelijk Conan the Barbarian en Fright Night. De kans op hoofdpijn blijft aanwezig, hoewel de techniek beter werd. Dan is er een artistieke reden. Of 3D-films doen aan goedkope gimmicks, waarbij het publiek onwillekeurig bukt als er schijnbaar weer iets de zaal wordt ingegooid. Of 3D werkt als een kijkdoos, maar onderscheidt zich dan niet echt van 2D. Hoe dan ook krijgt 3D een slechte naam. Tegenover elke Avatar staan tien slechte horrorfilms.

Dat het anders kan, bewijst The Lion King 3D. Er stampt slechts een olifantsvoet het bioscoopdoek af de zaal in, voor de rest is de conversie van 2D naar 3D buitengewoon geslaagd. Niet raar als je weet dat 60 mensen er vier maanden aan gewerkt hebben. Veel 3D-films brengen zowel voor- als achtergrond scherp in beeld, maar The Lion King pakt het anders aan. Vaak is de achtergrond onscherp, met op de voorgrond een heuveltje of wat graspollen heel scherp in beeld. Het maakt 3D prettiger voor de ogen én natuurlijker. De hersenen raken niet oververhit door visuele informatie.

Dieptewerking wordt ook psychologisch gebruikt. Telkens als de emoties oplopen, wordt de aandacht via dieptecues daar subtiel op gefocust. Als welpje Simba aan de overige dieren wordt voorgesteld, verschuift de scherpte vrijwel ongemerkt van voorgrond naar midden: de berg waarop de trotse vader Mufasa zijn zoon omhoog houdt.

Met één leeuwenkoning is 3D niet gered, maar dood is het formaat kennelijk nog niet.

André Waardenburg