Ik besef dat mijn ideeën niet altíjd de beste zijn

Anne-Marije Buckens (23), oprichter en eigenaar van '50 Company'. Een dienstverlening die 50 plussers aan het werk helpt. Foto: Peter de Krom

Naam: Anne-Marije Buckens

Leeftijd: 23 jaar

Studie: Human Resource Development (Hogeschool van Arnhem en Nijmegen) en Bedrijfskunde (LOI)

Bedrijf: 50 Company, een arbeidsmobiliteitsbureau voor 50-plussers

Hoe kwam je op het idee voor 50 Company?

„Voor mijn minor Ondernemerschap moest ik een ondernemingsplan schrijven. Mijn vader zat op dat moment werkloos thuis. Míjn vader, gedreven, gezond, zat nu met al z’n talent op de bank. Ik merkte dat het invloed had op zijn humeur. Het knaagde aan zijn zelfvertrouwen. En het kleurde onze thuissituatie. Ik besefte dat er meer 50-plussers met de handen in het haar zitten. Maar dat er ook kansen zijn. De aanwas van jongeren op de arbeidsmarkt neemt af. De oplossing ligt juist bij de oudere generatie. Daar zat meer in dan een studieopdracht.”

Hoe ben je van start gegaan?

„Ik ken mezelf goed genoeg. Zodra ik de onderneming zou starten, zou ik minder geïnteresseerd zijn in mijn studie. Ik heb gewacht tot mijn afstuderen. Die tijd heb ik wel gebruikt om mij in de markt te verdiepen. Op mijn verjaardag, afgelopen mei, schreef ik me in bij de KvK. Het idee: dit moet het mooiste cadeau aan mezelf ooit worden. Ik run 50 Company nu nog in m’n eentje, maar dat gaat niet lang meer lukken.

„Ik bied verschillende diensten aan. In mijn bestand met werkzoekenden zitten nu zo’n 75 50-plussers. Sommigen volgen een volledig loopbaantraject, anderen alleen trainingen over solliciteren, sociale media of een eigentijdse cv. Binnenkort gaat 50 Club online. Hier kunnen werkzoekenden een interactieve cv plaatsen, waar ze via video solliciteren en de nadruk niet ligt op de leeftijd die bovenaan een papieren cv staat. Ook werk ik aan een soort keurmerk, 50 Friendly, voor bedrijven.”

Vinden 50-plussers het niet vreemd, dat zo’n jonge meid hen adviseert?

„Zeker in het begin vond ik het spannend wanneer er iemand binnenstapte die dertig jaar manager is geweest bij verschillende bedrijven. Maar laatst zei een van de cliënten: ‘Jij bent precies wat ik nodig heb, je staat jong in de arbeidsmarkt.’ Ik merk dat de meesten het op prijs stellen dat ik, juist door mijn leeftijd, met hele nieuwe inzichten kom. Als er iemand met twijfels binnenstapt, lukt het me vrijwel altijd die gedurende het gesprek weg te nemen. De meesten van m’n cliënten draaien rondjes in hun eigen omgeving. Ze grijpen alles aan om weer aan het werk te kunnen. Bijna alles. Ik organiseer ook de 50 Day, waar naast loopbaanadviseurs ook stylisten klaarstaan. Er is dan altijd wel iemand van wie dat uiterlijk vertoon niet zo hoeft.”

Ben jij een geboren ondernemer?

„Op mijn hogeschool was ik in ieder geval de knuffelondernemer. Ik werd vaak als voorbeeld naar voren geschoven om een presentatie te houden. Zo ook voor Job Cohen, afgelopen mei. Tijdens de lunch kwam hij naar me toe en zei en plein public dat hij het zo’n goede presentatie vond en vroeg of hij geen workshop presenteren bij me kon volgen.

„Ik ben 50 Company niet begonnen omdat ik nou eenmaal wil ondernemen. Wat ik aanbied, gaat me aan het hart. Ik weet welke gevolgen het kan hebben om als 50-plusser steeds maar weer te horen dat je te oud bent. Ik wil met oplossingen komen. Dat zit in me. Binnenkort ga ik personeel aantrekken. Dan ben ik minder operationeel bezig en richt ik me meer op lobbyen voor betere regelgeving voor mijn doelgroep, maar ik zal het niet volledig loslaten. Het bedrijf is toch een beetje mijn kindje.”

Zou je voor een baas kunnen werken?

Lachend: „Ik besef natuurlijk heus wel dat mijn ideeën niet altíjd de beste zijn. Ik zou ook aan andermans ideeën willen werken. Maar nu moet ik alles zelf doen, daar word je echt een bikkel van. Voor je eigen bedrijf ga je door het vuur. Bij een baas moet je dat weer inperken. Dat de lunch dan het hoogtepunt van m’n dag is, dat past niet bij me.”

Laura van der Wal