Het recht op eigen feiten

REFILE - ADDITIONAL CAPTION INFORMATION Scouts participate in a Greenpeace workshop in Durban, October 4, 2011. The scouts are learning about renewable energy and are preparing two trailers equipped with solar panels and a wind turbine which will be used to educate young people ahead of the 17th Conference of the Parties (COP17) to the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). REUTERS/Rogan Ward (SOUTH AFRICA - Tags: EDUCATION ENERGY ENVIRONMENT) Workshop in Durban over zonne-energie (Foto Reuters)

De Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen ziet ‘als onafhankelijke stem van de wetenschap’ naar eigen zeggen ‘een taak voor zichzelf om de niet-wetenschappelijk ingewijde burger, ambtenaar of politicus houvast te bieden bij het vormen van een oordeel over klimaatverandering’.

De brochure die gisteren is aangeboden aan de Tweede Kamer moet daaraan een bijdrage leveren. Dat is wel nodig, vinden ze bij de KNAW, want in het maatschappelijke debat over klimaat ‘bleken meningen niet altijd even zuiver op wetenschappelijke fundamenten te rusten’. En, zoals senator Daniel Patrick Moynihan al zei: iedereen heeft recht op zijn eigen mening, maar niet op zijn eigen feiten.

De KNAW erkent wel dat ‘wetenschappelijke argumenten in een debat niet steeds doorslaggevend hoeven te zijn. Al was het maar omdat de wetenschap vaak beter onzekerheid en risico’s in kaart kan brengen, dan zekerheid en onontkoombare beslissingen kan bieden.’

De bescheiden toonzetting van het begin van de brochure lijkt een handreiking aan de critici van de klimaatwetenschap. De KNAW wil ze serieus nemen en met ze in debat gaan. De koninklijke academici zijn blij dat de discussies weer gaan ‘over de aannames, analyses, diagnose en conclusies’ en dat ze ‘op niveau kunnen worden gevoerd, op basis van wetenschappelijke gegevens en rationele argumenten’.

Maar hoe omzichtig en met aandacht voor de twijfel hier en daar ook geformuleerd, de KNAW onderschrijft in deze brochure (hoe kan het ook anders) de gevestigde wetenschappelijke visie, zoals die wordt bijgehouden door het IPCC – het wetenschappelijk klimaatpanel van de Verenigde Naties – en schaart zich zo in de rij van andere internationale academies van wetenschap:

‘De Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen is ervan overtuigd dat er geen aanleiding meer is de gevolgen van de toegenomen concentratie kooldioxide en andere broeikasgassen in de atmosfeer te bagatelliseren of weg te wuiven.
Zeker, de materie is complex, maar de tot nu toe waargenomen veranderingen zijn zo evident, en de eventuele consequenties kunnen zo groot zijn, dat er alle reden is de verschijnselen serieus te nemen.’

De vraag is alleen of juist de hardnekkige critici van de klimaatwetenschap deze brochure niet gewoon zullen afdoen als de zoveelste rechtvaardiging van het IPCC.