Opinie

    • Paul Luttikhuis

Weer een spoor in het klimaatdebat?

In this July 15, 2011 photo, atop roughly two miles of ice, technician Marie Mclane launches a data-transmitting weather balloon at Summit Station, a remote research site operated by the U.S. National Science Foundation (NSF), and situated 10,500 feet above sea level, on top of the Greenland ice sheet. Across Greenland's vast white landscape, small teams of researchers from around the world are searching for clues to the potential effects of global warming on Greenland's ice. (AP Photo/Brennan Linsley) Klimaatonderzoek op Groenland. (Foto AP)

Het is geen gedurfde voorspelling om te zeggen dat 2011 niet de doorbraak zal brengen in het internationale klimaatoverleg. De partijen ontmoeten elkaar regelmatig – zoals deze week weer in Panama (lees hier en hier meer). Maar ondanks een enkel optimistisch geluid, wordt er amper vooruitgang geboekt.

Het Kyoto-protocol is het grote struikelblok. Dit verdrag loopt eind volgend jaar af en de tijd voor vernieuwing begint dus te dringen. Want wat gebeurt er met de juridische status van afspraken op basis van ‘Kyoto’, als het oude en het nieuwe verdrag niet naadloos in elkaar overlopen?

Toch ziet het er niet naar uit dat er tijdig een oplossing komt, ook niet op de klimaattop in Durban (lees hier wat eraan vooraf ging) aan het eind van het jaar.

Noorwegen en Australië hebben daarom een nieuw plan. Ze zullen het zelf niet gauw zo noemen, maar in feite pleiten ze voor een ‘time out’: stop met pogingen om zo snel mogelijk (het streven is nu 2013) een nieuw akkoord te formuleren. Kies in plaats daarvan 2015 als einddatum voor een klimaatverdrag.

De vorige keer dat de agenda in het klimaatdebat ter discussie stond, leidde dat prompt tot een geheel nieuw ‘spoor’ van onderhandelingen. Ineens werd er, behalve over een nieuw Kyoto-protocol, ook onderhandeld over een verdrag voor de lange termijn. Die twee sporen leiden op een technisch/ambtelijk niveau een heel eigen leven.

Wat de Noren en Australiërs voorstellen betekent in feite het afschaffen van Kyoto. Om vervolgens alle landen, behalve de allerarmsten, fris naar de zaak laten kijken en hun verantwoordelijkheid te laten nemen.

Maar de onderhandelingen zitten inmiddels zo diep in de modder, dat het uitgesloten lijkt dat de partijen die frisse blik zullen kunnen opbrengen.

 

 

Paul Luttikhuis
Blogger

Paul Luttikhuis

Buitenlandredacteur Paul Luttikhuis volgt op dit blog nieuws over klimaatverandering. Hij schrijft over sociale en economische gevolgen, over manieren waarop landen zich daarop voorbereiden, over nieuwe wetenschappelijke inzichten en over de onderhandelingen na ‘Parijs’. Regelmatig zullen gastauteurs hun licht laten schijnen op deze thema’s.

    • Paul Luttikhuis